Kentucky Races

Pagina 2 van 10 Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10  Volgende

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van Celiine_Famke op 4/12/2013, 18:03

Scott Sanchez

Hij hoorde dat Esmeralda hem volgde, en haar daarna zeggen dat hij even moest wachten. Scott liep toch door, tot aan Vince, en pakte het hoofdstel van de haak. Hij deed Vince' halster af en deed het hoofdstel in. Aan de snelheid waarmee hij het deed zag je goed dat er iets mis was, want normaal nam hij overal altijd ruim de tijd voor, vooral bij Vince.
Esmeralda vroeg of hij ergens anders moest gaan werken. Scott slikte nu en keek geschrokken op. Verstond ze Italiaans? Hij keek Esmeralda aan. "Versta je Italiaans?" vroeg hij haar nu, met ietwat wantrouwen in zijn stem. Het was duidelijk dat hij niet meer op zijn gemak was na het telefoongesprek.
"Nee, ik word niet ontslagen.. Ik eh-" hij probeerde snel iets te verzinnen, hij kon moeilijk de waarheid vertellen. "Ik werd gevraagd om te komen werken op een andere stal, maar dat ga ik natuurlijk niet doen.." Hij lachte even, al klonk het vrij nep.
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 2367
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 20
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van xAnouk op 4/12/2013, 18:11

Esmeralda Latorche

Hij was wantrouwend toen hij vroeg of ze Italiaans sprak. Ze keek even niet naar hem en aaide het hoofd van Sinead. De hengst was al wat rustiger geworden, al wist ze zeker dat het niet lang meer zou duren voor hij gek werd van het binnen staan. Het was pijnlijk om erover te praten, daarom haalde ze haar schouders op zonder ook maar een blik op Scott te werpen.
“Het is meer zo dat… dat mijn ex-vriendje Italiaans was, ik weet een paar woorden, ik hoorde iets over werk, meer niet.” Zei ze heel erg zacht tegen hem. Daarna keek ze hem wel weer aan. Hij zei dat hij niet ontslagen werd, hij was wel gevraagd om op een andere stal te komen werken, maar dat ging hij natuurlijk niet doen.
“Die is dan vast helemaal in Italië, ik heb wel gehoord dat ze daar de beste racepaarden hebben, maar ik zou het leuk vinden als je hier bleef. Ik vind het wel gezellig.” Zei ze met een klein glimlachje tegen hem, ze had hem helemaal niet door, daar was ze veel te naïef voor. Ze moest toegeven dat Scott de enige was die tegen haar praatte, de enige Jockey die zich verlaagde tot het niveau van een stalhulp.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20282
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van Celiine_Famke op 4/12/2013, 18:37

Scott Sanchez

"Hmm. Oké," zei hij toen Esmeralda uitlegde dat haar ex-vriendje een Italiaan was en dat ze daardoor een aantal woorden had geleerd. Dat ze net wat over werk verstaan had, maar meer niet. Godzijdank..
"Ja dat is een renstal in Italië, maar ik blijf liever hier, ik vind het hier leuk en ik kan Vince moeilijk mee nemen," zei hij nu tegen Esmeralda. Hij hield niet van liegen, maar nu had hij geen keus. Hij zuchtte even kort en maakte Vince toen los.
"Ik ga rijden," zei hij nu tegen Esmeralda. Hij glimlachte nog even waterig naar haar en liep toen langs haar heen met Vince. Vince snoof en dribbelde naast Scott mee.
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 2367
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 20
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van xAnouk op 4/12/2013, 19:44

Esmeralda Latorche

Ze werd er heel erg blij van toen Scott haar vertelde dat hij zou blijven. Ze liet het niet al te veel merken, maar het gaf haar een heel erg fijn gevoel. Ze vond het leuk als Scott bleef. Hij was iemand waar ze heel erg veel aan had. Daarna gaf hij aan dat hij ging rijden en ze knikte.
“Veel succes.” Wenste ze hem toe. Ze deed het hoofdstel in bij Sinead en bleef zacht tegen hem praten terwijl ze alle riempjes vastknoopte. De hengstenketting klikte ze aan zijn bit en haalde ze door de andere ring heen. Dan had ze hem tenminste in de hand. Sinead was nu al zenuwachtig namelijk bij het idee dat hij mocht gaan werken, maar dat was niet zo, ze ging alleen maar even met hem stappen om het herstel te bevorderen. Voorzichtig opende ze de staldeur, dit keer kon ze hem met een simpel rukje bij haar houden. Dansend gingen zijn hoeven over het erf heen tot ze een auto met geblindeerde glazen aan zag komen. De auto had een Italiaans kenteken en ze keek er wat angstig naar. Het maakte haar nerveus… heel erg nerveus en Sinead voelde dat. Hij begon nog meer te dansen dan hij al deed.
Haar ogen volgden de mannen die uitstapten en tot haar schrik was er eentje bij die ze maar al te goed herkende. Ze hield haar adem angstig in en zocht om haar heen naar iemand die haar kon helpen, maar er was haast niemand, vandaag was geen belangrijke dag, ze waren allemaal op de baan of lagen nog in hun bed. Ze stond er alleen voor…


Ik wist verder niets, haha
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20282
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van Celiine_Famke op 4/12/2013, 23:11

Scott Sanchez

Hij had goed getraind met Vince. Niet zo goed als anders, want hij was flink afgeleid geweest. En dat had Vince natuurlijk gemerkt. Maar hij was er in ieder geval niet af gevallen.
Eenmaal weer terug op stal had hij Vince afgezadeld en een zweetdeken opgelegd, waarna hij zijn voer had gegeven en een berg hooi. Hij pakte net het zadel en het hoofdstel op toen hij in zijn ooghoek een groepje mensen aan zag komen. Normaal keek hij daar niet zo naar, maar het was vandaag erg rustig, er waren geen races en eigenlijk verwachtte hij niemand.
Toen hij op keek verstijfde hij. En hij zag aan de gezichten van de jongemannen dat zij hem herkende. Scott legde het zadel vliegensvlug weer neer en legde het hoofdstel erop. Hij vloekte zachtjes en keek om zich heen, waarna hij met grote passen weg liep. Hij moest naar de bungalow.. En wel nu!
"Scott!" klonk een stem, zwaar, emotieloos. Scott's nekharen gingen overeind staan. Hij versnelde zijn pas nog meer. Nee, dit wilde hij niet. Hij had zijn leven verbeterd.. Waarom was hij ook ooit bij die groep gegaan?
Hij liep de stallen uit, sloeg direct rechtsaf en begon te rennen. De bungalow kwam al in zicht. Echter waren ze hem te snel af. Een van de jongens kwam uit een zijdeur van de stallen en greep hem bij zijn bovenarm. Scott's spieren spanden aan en zonder er over na te denken draaide hij om en haalde hij keihard uit. Ook dat was automatisme. Hij was enorm sterk en kon hard slaan.
De jongen stapte even achteruit en steunde even tegen de muur aan. Scott vluchtte snel weer weg, maar werd nu tegen gehouden door de rest van het groepje.
"Violenza non risolve nulla," gromde een van de jongens, die hem met één simpele beweging tegen de muur van de stallen drukte en met zijn onderarm tegen Scott's keel drukte. Scott keek hem fel aan, hoewel hij zich diep vanbinnen bang voelde.
Scott zei in het Italiaans dat hij niet voor hen ging werken, niet meer. Hij vertelde hen dat die tijd voorbij was. Hij was een nieuw leven begonnen. Toen hij dat uitgesproken had, begonnen de jongens allemaal te lachen. De jongen die hem vast had, Ferro, duwde nu nog harder tegen zijn keel aan, waardoor Scott minder zuurstof binnen kreeg.
"Non hai scelta," werd er nu naar hem gesist. "Una volta presso il cartello, sempre con il cartello!"
Scott sloot zijn ogen even. Zijn gezicht liep rood aan. Plotseling liet Ferro zijn greep verzwakken en kon hij weer ademen. Scott hapte naar adem. Een van de andere jongens stapte nu naar voren. De leider, Rico. Hij drukte een revolver in de zij van Scott en greep hem vast.
"Andiamo a parlare in macchina," werd hem nog gezegd, waarna ze hem vooruit duwde en richting de auto liepen. Daar wilden ze praten met hem. Adrenaline raasde door Scott's bloed. Misschien gingen ze nu nog niks uithalen met hem, maar ze wisten nu waar ze hem konden vinden... En dat was geen goed nieuws voor hem. Ze hadden zijn telefoontje vast getraceerd..
Scott werd de auto in geduwd en Rico kwam naast hem zitten, met het wapen nog in zijn handen. De andere jongens bleven buiten de auto staan wachten.
"So, let's talk," begon Rico nu in het Engels. Hij was van oorsprong ook Italiaans, maar hij kwam werkelijk in alle landen, waardoor hij ook goed Engels kon praten, en ook liever Engels leek te praten. Tenzij er andere mensen bij waren.
"I don't need to talk.." mompelde Scott terug. Rico grijnsde even naar hem, maar keek toen ineens erg serieus en sloeg zijn wapen tegen Scott's hoofd.
"You don't have a choice."
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 2367
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 20
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van xAnouk op 4/12/2013, 23:25

Esmeralda Latorche

Ze deed niet eens een poging om de hengst te kalmeren. Ze zette hem regelrecht weer terug in de stal en keek over de staldeur heen naar alles wat er gebeurde, kwamen ze echt voor haar? Nee toch? Ferro wilde haar niet meer omdat ze weigerde nog iets met hem te doen. Ze was bij hem weggelopen en waarschijnlijk was het roodharige meisje niet meer de moeite waard om op te zoeken, maar nu dan wel? Ze haalde trillend adem en zag daarna Scott, hij rende voor ze weg en ze gingen hem ook keihard achterna. Haar mond viel open, Scott was ook Italiaans, de jongens ook. Zouden ze een link hebben met elkaar? Zou het dan toch echt? Ze kwam heel voorzichtig dichterbij. Haar ogen schoten heen en weer tussen de mannen en ze schrok zich dood toen ze het echt op Scott gemunt leken te hebben. Scott was iemand van wie ze verwachtte dat hij nooit echt bang was, nu vluchtte hij toch weg voor de mannen. Wist hij wie ze waren? Wist hij hoe gevaarlijk ze waren? Ze haalde diep adem en keek toe hoe Scott werd tegen de stalmuur aangeduwd, zij keek met trillende benen mee om het hoekje. Natuurlijk spraken ze in het Italiaans tegen elkaar. Ze had niet veel anders verwacht en daardoor snoof ze even, het was haast onverstaanbaar voor haar. Ze spraken veel te snel.
Na een tijdje kwam er verandering in de zaak. Scott werd in de richting van de auto geduwd. Esmeralda raakte al helemaal in paniek met het idee dat ze hem mee zouden nemen. Dat mocht niet gebeuren, niet net nu ze iemand heel erg aardig begon te vinden… Ze liep haast in trance naar de auto toe waar Scott in werd geduwd. Ze stond ervoor en keek eerst naar Scott, daarna wierp ze een blik op Ferro, Ferro die ooit haar vriendje was geweest. Ze keek al gauw weer naar de grond.
“Laat Scott gaan.” Zei ze zacht. Ze was hier veel te onzeker voor, toch wilde ze haar best doen voor Scott, hij was het echt waard.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20282
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van Celiine_Famke op 4/12/2013, 23:45

Scott Sanchez

Hij negeerde het bloed dat over zijn gezicht liep. Hij moest zich sterk houden. Hij moest zijn zwakte niet laten zien..
"You can say what you want.." mompelde Scott nu met een zeer duidelijk accent. Hij was niet zo goed in Engels. Niet zo goed als Rico was. Al kon die het ook niet altijd foutloos. "But I ain't gonna work for you again.." maakte Scott zijn zin af.
"Calm down, Scott. You don't have a choice. Now we won't do anything. But the next time we see you we'll do. And if you won't listen, we have to kill you. But you already know that, right? Just go out of the car, now. And don't try to hide, because we'll find you everywhere."
Scott slikte moeizaam. Hij antwoordde niet en opende de deur van de auto. Heel voorzichtig en langzaam stapte hij uit. Net als Rico deed.
"We won't hesitate, Scott. We'll kill you," bromde Rico nog. Scott bleef staan naast de auto. Hij wilde niet het risico lopen dat hij nu weg liep en alsnog neergeschoten zou worden.
Opeens kwam Esmeralda aanlopen. Scott hield zijn adem in. Waar was ze mee bezig? Esmeralda zei zacht dat ze hem moesten laten gaan. Ferro leek te verstijven. Zijn blik veranderde. Hij leek nog killer te worden.
"Puttana!" siste hij kwaad naar Esmeralda. Scott trok zijn wenkbrauwen op en verplaatste langzaam maar zeker, zodat hij voor Esmeralda kwam te staan. Hij wist niet wat het was, maar iets maakte Ferro erg boos en hij wilde niet dat hij Esmeralda iets aan zou doen.
"Lasciala da sola," gromde Scott nu richting Ferro. Ferro stond stijf stil en had zijn kaken van woede op elkaar geklemd. Toen, uit het niets, haalde hij keihard uit tegen Scott, iets wat Scott niet af kon weren. Scott viel achterover op de grond en Ferro sprong bovenop hem en begon woest op hem in te slaan. Scott sloeg terug wanneer hij de kans kreeg en probeerde onder hem uit te komen.
"Ti odio!" schreeuwde Ferro nu kwaad. Hij haalde keihard uit tegen Scott's gezicht, woedend dat hij nu met zijn ex ging, of naja, dat dacht hij. Scott leek een beetje buiten bewustzijn te raken. Zijn ogen rolden steeds bijna weg en hij sloeg zelf bijna niet meer terug. Net op het moment dat hij bijna echt weg leek te zakken, greep Rico Ferro's jas vast en trok hem van Scott af.
"Let them go, Ferro. We have to go," sprak Rico uiterst kalm. Blijkbaar had hij het wel grappig gevonden het eerst even te bekijken en pas later in te grijpen.
Ferro siste nog een aantal scheldwoorden naar Esmeralda en naar Scott en verdween daarna in de auto, net als de andere. Met slippende banden vertrokken ze weer.
Scott bleef op de grond liggen. De wereld tolde om hem heen. Hij wist dat hij beter even kon wachten met opstaan, als hij dat nu zou doen zou hij vast en zeker out raken.
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 2367
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 20
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van xAnouk op 5/12/2013, 15:08

Esmeralda Latorche

Vervreemd keek ze naar Scott die de auto uitstapte, er werd tegen hem in het Engels gezegd dat ze hem zouden vermoorden, zonder te twijfelen. Esmeralda wist dat het zo ging, ze had een paar keer met haar eigen ogen gezien hoe Ferro iemand neerschoot. Ze haalde trillend adem en keek alleen maar naar alles wat er gebeurde. Ferro keek haar kil aan en ze keek onzeker in zijn ogen terug. Haar ogen schoten weer naar de grond door wat hij haar toeriep. Ze wist wat het betekende, hij noemde haar vaker zo. Ze slikte moeizaam even en daarna keek ze weer naar Scott die zich ermee begon te bemoeien, Ferro was er totaal niet van gediend en Scott werd geslagen.
“Ferro! Ophouden.” Riep ze nu tegen de jongen omdat hij bovenop Scott was gesprongen en op hem in begon te slaan. Ze kwam dichterbij, maar uiteindelijk durfde ze niet. Gelukkig werd Ferro al van Scott afgetrokken door de grote baas, tenminste, zo had ze Rico altijd gezien. Er werd naar haar gevloekt en gesist en trillend haalde ze adem. Ze zakte door haar knieën bij Scott en legde haar hand op zijn gezicht.
“Scott, blijf je wakker, dan kan ik je helpen om naar de bungalow te gaan.” Zei ze tegen hem. Ze keek nog om en zag nog net de zwarte auto uit het zicht verdwijnen.
“Ze waren hier ook voor jou, is het niet? Niet alleen voor mij…” Fluisterde ze heel erg zacht. Ze bekeek de schade in zijn gezicht, ze hadden hem erger kunnen treffen, dat wist ze maar al te goed, toch zag het er niet al te fris uit allemaal. Ferro kon hard slaan en dat wist ze maar al te goed. Ze was smoorverliefd op hem geweest toen ze hem leerde kennen, hij was vreselijk charmant en had haar compleet ingepalmd met zijn lieve woorden en zijn Italiaanse accent. Het stond hem goed en daar was ze ook voor gevallen, tot dingen veranderden, als de mannen kwamen moest ze uit de kamer en werd ze opgesloten in een kleine kast, misschien dat daar deels haar claustrofobie vandaan kwam. Van Ferro mocht ze er nooit bij zijn, ze wist dat ze duistere zaken bespraken, daarom wilden ze haar er niet bij hebben, eigenlijk logisch ook. Na een tijdje leek ze steeds vaker verkeerde dingen te zeggen, ze werd elke keer geslagen en mishandeld door hem. Ze had gehoopt rust te vinden en van hem verlost te zijn, toch leek het er allemaal niet op…
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20282
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van Celiine_Famke op 5/12/2013, 22:20

Scott Sanchez

Hij hoorde de auto wegrijden, wat ervoor zorgde dat hij zich weer iets beter op zijn gemak voelde. Echter bleef hij nog wel op de koude grond liggen.
"Het gaat wel.." fluisterde hij zacht tegen Esmeralda. Hij had in ieder geval geen ernstige verwondingen. Dat had hij eerder wel eens gehad door mensen uit het kartel, dus hij had geluk gehad. Toch waren de verwondingen die hij nu had ook niet bepaald prettig. Het prikte als een hel en hij wist zeker dat hij er morgen niet uit zou zien. Hoe moest hij dat verklaren aan de andere mensen van stal? Hij wist het niet.
Hij sloot zijn ogen even. Heel langzaam zakte de duizeligheid af. De kloppende hoofdpijn bleef, maar dat was minder erg. Daar viel mee te leven. Op een gegeven moment duwde Scott zichzelf ietsjes overeind van de grond en ging hij zitten. Hij opende zijn ogen weer en staarde nu voor zich uit. Opnieuw overviel een duizeligheid hem omdat hij wat omhoog was gekomen, maar ook dat zakte langzaam maar zeker weer af.
Hij hoorde de vraag van Esmeralda, maar het drong niet helemaal tot hem door. Hij zou haar vragen later allemaal wel beantwoorden. Nu moest hij zich even op zichzelf concentreren.
Toen de duizeligheid volledig weggezakt was, krabbelde Scott volledig overeind. Zijn lip was opgezwollen en bloedde, zijn oog was nu al blauwpaars gekleurd en zijn wenkbrauw lag ook open. Ook druppelde er wat bloed uit zijn neus. Maar het viel mee, het had erger gekund. Veel erger.
"Laten we naar de bungalow gaan.." mompelde Scott nu gedempt. Hij ging met zijn hand langs zijn bebloede gezicht en begon langzaam te lopen richting de bungalow.
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 2367
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 20
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van xAnouk op 6/12/2013, 16:27


Esmeralda Latorche

Scott fluisterde zacht tegen haar dat het wel met hem ging. Ze knikte een beetje en haalde gauw haar hand weer van zijn gezicht af. Ze legde haar hand in haar schoot, wat bezielde haar om hem gewoon zo vrij aan te raken? Ze hield nooit zo van lichamelijk contact, maar nu was ze echt bezorgd geweest over Scott, over zijn situatie. Hij bloedde een beetje, maar Ferro sloeg behoorlijk hard, wist ze.
Ze slikte even en bleef naar hem kijken, hij sloot zijn ogen en duwde zich daarna overeind. Ze ondersteunde hem eigenlijk meteen, Scott zorgde er op de een of andere manier voor dat ze hem graag wilde helpen. Het was iets aan zijn houding en aan zijn gedrag wat het opwekte. Gelukkig opende hij ook weer zijn ogen, ze glimlachte een klein beetje naar hem om hem wat te bemoedigen als hij dat nodig had. Hij leek er haast professioneel mee om te gaan, hij was onwijs rustig en koel eronder.
Haar vragen werden niet door hem beantwoord, ze opende haar mond om het opnieuw te vragen, maar hij kwam langzaam omhoog met zijn lichaam tot hij volledig stond. Ze pakte voorzichtig zijn middel vast.
“Kom, ik help je wel een beetje…” Zei ze zachtjes en heel erg behulpzaam tegen hem. Ze wist echt niet zo goed waar het vandaan kwam. Scott wilde naar de bungalow en ze knikte even.
“Goed idee.” Fluisterde ze. Ze kon het niet helemaal vergeten wat er was gebeurd. De jongens waren hier nu geweest, dit was ook een plek waar ze niet veilig was. Ook op deze plek kon ze niet blijven. Ze raakte er haast van in paniek als ze eraan dacht dat ze nergens veilig was. Ze slikte moeizaam even en bij de bungalow hield ze de deur voor Scott open.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20282
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van Celiine_Famke op 6/12/2013, 16:52

Scott Sanchez

Hij was er wel blij mee dat Esmeralda hem ondersteunde tijdens het lopen naar de bungalow. Hij had het ook wel alleen af gekund en hij had ook zeker weten niet om hulp gevraagd, maar een beetje extra steun kon hij wel gebruiken, gezien zijn hoofd erg klopte en de duizeligheid nog niet voor honderd procent weggetrokken was.
"Dankje.." mompelde hij dan ook gedempt tegen Esmeralda. Voor de rest gedroeg hij zich niet echt alsof hij pijn had. Pijn was een emotie, dat kon je uitschakelen, zei hij altijd. En dat was ook zo, als je vanbinnen maar hard genoeg was. En Scott was al zo vaak gewond geweest, hij wist zelfs hoe het voelde om een kogel in zijn lichaam te hebben, en dat deed toch wel iets meer pijn dan de pijn die hij nu voelde.
Eenmaal aangekomen bij de bungalow deed Esmeralda de deur open. Scott liep naar binnen, trok zijn jas uit, waarbij hij voelde dat zijn spieren een beetje stijf waren geworden, en hing de jas aan de kapstok. Daarna liep hij door naar de woonkamer. Voor hij zijn gezicht schoon zou gaan maken en zou koelen, wilde hij eerst iets anders doen. Hij wilde eigenlijk liever dat Esmeralda het niet zou zien, hij wilde haar niet bang maken en hij was doodsbang dat ze hem niet meer zou vertrouwen. Maar hij had geen keuze, het kon een verschil tussen leven en dood betekenen.
Hij liep naar de kast die naast de televisie stond en begon alle lades over hoop te halen, tot hij uiteindelijk in een van de lades vond wat hij zocht. Zijn Walther P99Q. Een semiautomatisch pistool die hij al een hele tijd had.
"Niet schrikken.." mompelde hij zachtjes tegen Esmeralda. Eigenlijk schaamde hij zich ervoor dat hij een wapen had. Langzaam pakte hij het pistool en pakte hij wat patronen die hij in het wapen stopte. Daarna legde hij het op de kast. Zodat als hij het nodig had, hij het snel kon pakken.
Hierna keek hij Esmeralda even aan en glimlachte hij waterig naar haar, alsof hij haar gerust wilde stellen. Want een heel echte glimlach was het niet, hij voelde zich alles behalve blij.
"We gaan zo wel even praten, oké? Ik geloof dat ik wat uit te leggen heb.." zei hij nu. Hij schudde zijn hoofd even en liep toen naar de keuken, waar hij een doekje pakte en het bloed van zijn gezicht begon te deppen.
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 2367
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 20
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van xAnouk op 6/12/2013, 17:08


Esmeralda Latorche

Hij mompelde een bedankje tegen haar en ze knikte een beetje, ze werd haast nooit bedankt en daar werd ze altijd een beetje nerveus van. Hij liep naar binnen toe en hing meteen zijn jas aan de kapstok. Hij leek echt vrij weinig last te hebben van zijn verwondingen en ze vond het knap van hem dat hij nog tot zoveel in staat was Ineens begon hij alles overhoop te halen. Hij doorzocht alle laatjes van de televisiekast en gooide wat troep eruit tot hij gevonden had wat hij zocht. Ze had haar armen over elkaar geslagen en keek naar zijn pistool.
“Ik ben wel wat gewend.” Zei ze met een diepe zucht. Toch had ze veel liever van hem geschrokken. Ze had veel liever gehad dat ze zich dood zou schrikken door een pistool te zien, toch deed het haar weinig. Ferro had er heel erg veel gehad en nog wel een verzameling messen ook. “Ferro had er ook zo’n eentje, en nog wel meer.” Mompelde ze heel erg zacht tegen Scott.
“Ik was vroeger zijn vriendin.” Ze keek naar de grond en haalde haar hand door haar haren heen. Scott gaf aan dat ze zo gingen praten en ze knikte even, ze geloofde dat het hard nodig was. Ze ging op de bank zitten en liet hem zelf zijn gang gaan, als hij geholpen moest worden, dan zei hij dat wel waarschijnlijk. Zo’n iemand was het namelijk wel, dacht ze. Ze wreef even langs haar gezicht en zuchtte diep, ze vond het vreselijk dat Ferro wist waar ze nu woonde.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20282
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van Celiine_Famke op 6/12/2013, 17:19

Scott Sanchez

Hij depte zoveel mogelijk bloed weg, al bleven sommige wondjes nog bloeden. Die liet hij maar, hij ging er toch niet dood aan. Hij was er altijd een beetje luchtig over. Toen hij er weer iets toonbaarder uit zag spoelde hij het doekje af en legde hij die weg. Hij wreef even met zijn hand over de gevoelige wondjes op zijn gezicht, maar keerde toen terug naar de woonkamer. Hoewel hij er niet graag over praatte en hij zichzelf er echt om kon haten, vond hij dat Esmeralda nu toch echt uitleg verdiende. Hij wilde haar niet met duizenden vragen laten zitten. Zo was hij niet.
Esmeralda vertelde hem dat zij de vriendin van Ferro was geweest, waarna zijn gezicht even verstrakte. Als er iemand was die hij haatte, was het Ferro wel. Eigenlijk het hele groepje, maar Ferro had soms echt geen controle meer over zichzelf en kon extreem gewelddadig worden. Terwijl Scott liever van de woorden was, tenzij het niet anders meer ging.
"Ik weet niet waar ik moet beginnen.." mompelde hij nu zachtjes richting Esmeralda. Hij ging ook op de bank zitten en haalde zijn handen even door zijn haren. Het was wel duidelijk dat hij zich er niet prettig bij voelde om erover te praten.
"Toen ik veertien was, zijn mijn beide ouders omgekomen met een auto ongeluk.." begon hij nu met vertellen. "Ik zou pleegouders krijgen, alles zou geregeld worden. Echter.. Ik was te eigenwijs, ik was in de war, verdrietig. Ik wilde geen 'nieuwe' ouders, ik vertikte het om ergens anders te gaan wonen. Dus ben ik weggelopen.. En toen ontmoette ik Rico en Melvin. We leefde in kraakpanden, op straat.. En we hadden het best gezellig. Tot Rico zich bij het kartel voegde.. Hij veranderde. En ik.. Ik rolde zo dat wereldje in.. Ik wist niet wat ik moest.." Hij sloot zijn ogen even. Het was zo een verkeerde keuze geweest. Zo een domme fout.
"Ik bleef bij ze.. Melvin stierf bij een overval die we pleegde bij een bank.. Gedood door een kogel van de politie.."
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 2367
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 20
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van xAnouk op 6/12/2013, 17:31

Esmeralda Latorche

Zijn gezicht verstrakte helemaal toen ze over Ferro begon, het was ook niet de leukste van het stelletje. Ze verafschuwde Ferro nu echt, maar vroeger was ze hopeloos verliefd op hem geworden, haast te erg voor woorden. Hij was ooit de enige geweest die aandacht aan haar had besteed.
Vanuit het niets hoorde ze Scott weer praten, inmiddels was hij teruggekomen naar de woonkamer en ze keek hem aan. Ze luisterde naar hem, hij wist niet eens waar hij moest beginnen, maar ze knikte hem bemoedigend toe, ze wilde zijn relatie weten ten opzichte van die gasten. Ze streek langs haar kin en keek hem nieuwsgierig aan. Hij voelde zich er haast oncomfortabel door worden toen hij op de bank ging zitten en op de een of andere manier voelde ze medelijden met hem.
Ze schrok toen hij vertelde dat zijn ouders waren omgekomen bij een auto-ongeluk, dat was afschuwelijk. Ze wist wat het was als je geen ouders meer had, maar die van haar leefden nog gewoon, soms had ze liever dat zij juist dood waren. Hij had alleen nooit pleegouders gewild en vertelde dat hij Rico en Melvin ontmoet had, ze leefden in kraakpanden en ze schudde langzaam haar hoofd, dat was geen leven voor iemand zoals hij. Hij leek haar toch behoorlijk intelligent, hij had beter verdient dan een kraakpand. Ze huiverde ervan als ze eraan dacht hoe vochtig en vies het daar was. Ze kwam er wel eens namelijk, vroeger dan.
Ze merkte aan hem dat hij het zichzelf niet in dank had afgenomen dat hij lid was geworden van de ‘bende’ zoals ze het vaak noemde. Melvin was gestorven bij een overval, ze kende de naam wel, soms spraken ze over hem alsof het een legende was.
“Hoe ben je gestopt?” Vroeg ze met een schorre stem aan hem, geraakt door zijn verhaal en verlangend naar meer. Ze wilde Scott echt leren kennen en begrijpen, waarschijnlijk zou ze nog heel erg veel aan hem hebben als de 'bende' hier vaker kwam.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20282
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van Celiine_Famke op 7/12/2013, 00:16

Scott Sanchez

Hij dacht even terug aan de tijd toen hij met Rico en Melvin in kraakpanden leefde. Het was dat hij altijd vrij optimistisch was geweest, anders had hij het er echt niet vol kunnen houden. Het was er echt enorm smerig geweest en hij had er dingen gezien en meegemaakt die hij liever meteen zou vergeten.
Hij zuchtte zachtjes. Van de zelfverzekerde jongen was op het moment niet zoveel meer over.
"Er is teveel gebeurd om te vertellen. Ik heb van alles gezien. Aanrandingen, verkrachtingen, overvallen, bedreigingen, gijzelingen.. Zelfs moorden..." Hij schudde zijn hoofd langzaam. Vreselijk vond hij het. Hij voelde zich onwijs slecht en schuldig. En hij werd er ook niet gelukkig van dat elke keer wanneer hij s nachts zijn ogen sloot, hij allerlei gekke dingen voor zich zag. Hoe mensen verkracht werden, hoe ze vermoord werden, hoe ze smeekten om vergiffenis. Hoe bedriegers van het kartel enorm mishandeld werden. Gechanteerd. Vermoord.. Scott slikte. Zijn adem stokte even. Hij moest er niet over nadenken.. Hij kon het niet meer veranderen. Nooit meer.
"Ik ben gewoon weggelopen.. Ik had voor de zoveelste keer ruzie met Rico. Hij wilde voor de zoveelste keer dat ik zijn klusjes moest opruimen. Eerst ging het altijd om mensen bedreigen of mishandelen.. Maar hij wilde op een gegeven moment dat ik iemand zou vermoorden.. Ik kan niet vermoorden. Niet zonder dat ik de persoon ken of zonder dat diegene wat fout heeft gedaan.. En zelfs dan niet eens waarschijnlijk.. Ik ben geen moordenaar. Ik ben slecht, ik ben fout. Maar geen moordenaar. Dat kan ik niet.. Nooit.."
Hij zuchtte weer even. Sloot zijn ogen. Beelden schoten door zijn hoofd. De herinneringen van de verschillende gebeurtenissen herhaalden zich in zijn hoofd. Hij opende zijn ogen weer en staarde nu voor zich uit.
"Rico werd woest. Want ik wilde wel vaker dingen niet. Hoe raar het misschien ook klinkt voor jou, ik ben niet zoals hun. Nooit geweest.. Ik heb me alleen onwijs laten manipuleren. De slechtste keus van mijn hele leven.." Hij slikte even. "Het escaleerde, op een gegeven moment waren we gaan vechten. Ferro verscheen toen ook en hij heeft ons uit elkaar gehaald. Hij heeft mij van Rico af getrokken en.. En een mes in mijn buik gestoken. Drie keer." Scott pakte zijn shirt vast en trok die omhoog. Drie gigantische littekens stonden op zijn buik, ze liepen een beetje in elkaar over.
"En ja," vervolgde Scott nu zijn verhaal. "Toen realiseerde ik mij pas echt hoe weinig zij eigenlijk allemaal om mij gaven. Ik ben op de grond gezakt. Ze hebben mij een kwartier laten liggen. En toen hebben Berry en Ferro mij samen naar buiten getild en hebben ze mij verderop op de stoep gedumpt. Ik heb geluk gehad dat een vrouw die haar hond aan het uitlaten was mij vond binnen tien minuten, anders was het waarschijnlijk over geweest. Ik had namelijk liters bloed verloren toen ik in het ziekenhuis was aangekomen."
Scott haalde zijn hand door zijn haren. In zijn ogen was de pijn die hij mentaal voelde af te lezen. Hij staarde naar zijn eigen voeten.
"Ze dachten dat ik dood was. Allemaal. Ik zette mijn leven op een rijtje, ik wilde opnieuw beginnen, een nieuwe start. En dat ging prima.. Ik kreeg een baan op een manege en wist een huurwoning ter beschikking te krijgen. Zo heb ik anderhalf jaar geleefd. Het was af en toe behoorlijk eenzaam, maar wel rustig.. Ik kon even goed nadenken over alles. Tot ik Berry een keer toevallig tegen kwam nadat ik volledig gerevalideerd was. En dat was vlak voordat ik hierheen verhuisde.. Ik hoopte zo dat ze mij kwijt waren geraakt doordat ik hierheen ben gegaan. En ik geloofde het ook.. Want ik ben hier nu ook alweer een hele tijd. Tot Rico ineens belde..." Scott slikte. Zijn keel was kurkdroog geworden. "Ik schrok mij dood.."
Scott stond nu op. Hij wreef even nerveus langs zijn gezicht met zijn hand en liep toen naar de keuken. Hij pakte een glas, vulde die met water en gooide die in een keer achterover. Daarna bleef hij even zwijgend staan. Zijn ogen brandde. Toch draaide hij zich weer om en liep hij weer naar Esmeralda. Dit keer bleef hij staan. Hij keek uit het raam en staarde naar de parkeerplaatsen en de stallen, die vanaf de bungalow vrij goed te zien waren. Hij was gespannen.
"Het grote probleem is... Ik was niet zomaar iemand.. Niet zomaar een aanhanger.. Want die kunnen na een beetje moeite wel wegkomen bij hun. Ik was diegene die onder Rico stond. De tweede baas. Zijn vervanger als hij er niet was. Ik.. Ik weet alles. Echt alles. Alles van het hele kartel. Als ik zou willen zou ik ervoor kunnen zorgen dat binnen een week bijna alle leden van het kartel achter slot en grendel komen te zitten. Ik heb teveel gezien. Teveel gehoord. Ik weet te veel.. Veel te veel.." Hij slikte opnieuw. Zijn stem was zachter geworden en trilde een beetje. Langzaam draaide hij zich weer om tot Esmeralda.
"Ik weet alle regels.. Voor zover die er zijn.. Ik.." Hij stopte midden in zijn zin, alsof hij moeite had met de woorden uit te spreken. "Ik moet dood.." sprak hij toen gedempt, terwijl hij Esmeralda aankeek. Al zijn spieren stonden nu gespannen. Alsof hij nu zelf ook pas besefte hoe diep hij eigenlijk in de shit zat. Hij voelde zich weer net zo hopeloos als toen hij het nieuws van zijn ouders gehoord had en weggelopen was, en toen onder een brug ergens in zijn eentje in slaap gevallen was.
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 2367
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 20
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van xAnouk op 7/12/2013, 14:47

Esmeralda Latorche

Ze keek naar Scott met een bestuderende blik in haar ogen. Hij veranderde helemaal, alsof hij echt besefte wat er allemaal in zijn leven was gebeurd, hij leek haast wel zo onzeker te worden zoals zij was, terwijl zij juist weer haar best deed om hem te troosten en om ervoor te zorgen dat het goed met hem ging. Ze vond het lastig, maar nu hij zich zo ontzettend kwetsbaar opstelde, was het een minder groot probleem voor haar. Ze luisterde aandachtig naar hem. Sommige stukken herkende ze heel erg goed. Ze rilde wanneer hij over verkrachtingen sprak. Wanneer ze bij Ferro probeerde weg te komen, hadden ze haar met z’n allen verkracht, Scott was daar niet bij. Ze had het idee dat hij net was vertrokken voor zij in beeld was gekomen. Anders hadden ze elkaar waarschijnlijk wel herkend. Zijn woorden deden haar vreselijk veel, het liet haar terugdenken aan een tijd die ze liever vergat, maar waaraan ze nog steeds nachtmerries aan over hield.
Het verbaasde haar niet dat Scott gewoon bij ze was weggelopen, hij was er stoer genoeg voor, maar hij was geen moordenaar en dat luchtte haar enorm op, al had ze wel het idee dat hij zijn leven drastisch veranderd had. Hij had zijn leven gebeterd en was aardiger geworden. Ze dacht terug aan toen ze hem net ontmoet had, een vriendelijke jongen die geen kwaad in de zin had.
“Je hebt wel lef, dat je het durfde om zomaar weg te lopen…” Zei ze zacht en bewonderend toen hij verder ging over wat ze daarna wel niet met hem hadden gedaan. Rillend keek ze naar de littekens die hij had in zijn buik, messteken… Hij was bijna dood geweest, hij had echt op het randje van zijn leven gestaan, gelukkig maar dat een vrouw hem gevonden had, anders had ze hem nooit ontmoet, aan de andere kant… als ze hem nooit had ontmoet, dan hadden Rico, Ferro en hun vriendjes hier niet voor de deur gestaan, dat was ook weer zo. Ze zuchtte zacht, nee, ze mocht niet zo denken. Ze was blij dat ze Scott ontmoet had.
Haar lip begon te trillen toen ze zag hoeveel pijn dit alles hem nog deed. Tranen vormden zich in haar ogen, hij kon het zo gevoelig vertellen, het deed hem onwijs veel pijn. Ze legde haar hand voorzichtig op zijn rug neer, om hem een beetje te troosten. Hij had het over anderhalf jaar en ze kneep haar ogen samen, het klopte, zij was een jaar samen geweest met Ferro, tot er ingegrepen werd. Ferro had een half jaar in de gevangenis gezeten doordat hij haar tegen haar wil had vastgehouden en haar had mishandeld, jammer genoeg was hij op goed gedrag vrijgelaten. Ze kon het nog steeds niet bevatten.
Rico en Ferro hadden hier niet voor de deur gestaan als Berry Scott niet was tegengekomen. Berry had weer eens alles verkloot, natuurlijk. Hij had alles doorvertelt aan de bende. Na een beetje zoeken hadden ze het mobiele nummer van Scott te pakken gekregen en toen werd hij gebeld, ze hadden zijn telefoontje getraceerd en toen waren ze hier gekomen. Ze baalde er echt van, net nu ze een beetje minder bang werd en nu ze zelfverzekerder leek te worden.
Scott stond ineens op en haar hand gleed soepel van zijn rug af. Ze keek hem na, ging hij weg? Hij zat haast midden in zijn verhaal, ze wilde weten wat hij nog meer te vertellen had, ze voelde dat er meer was dan alleen dat wat hij nu vertelde. Gelukkig kwam hij weer terug, hij bleef midden in de huiskamer staan en ze ging wat verzitten om hem goed aan te kijken. Ze legde haar armen over de bankleuning heen en wachtte op de rest. Hij staarde naar buiten en ging weer verder met zijn verhaal.
Hij stond vlak onder Rico vertelde hij, de tweede baas. Ze slikte even, Ferro had daarna die functie in bezit genomen, dat wist ze. Af en toe tierde Rico op hem dat hij slechter was, ze wist nu wie er beter was. Waarschijnlijk was Scott wel een goede leider, hij leek wel al zijn zaakjes goed op orde te hebben.
Scott keek haar weer aan, ze slikte even en bekeek hem, het was haast triest hoe hij erbij stond. Ineens zei hij dat hij dood moest en een traan gleed langs haar eigen wang. Ze stond heel langzaam op en ging tegenover hem staan. Aarzelend sloeg ze haar armen om hem heen. Ze pakte hem stevig vast.
“Scott… ik vind het goed van je, dat je jouw leven verbetert hebt, ik weet hoe ontzettend onbruikbaar ik ben, maar ik zal je proberen te helpen. Ze mogen je niet vermoorden. Ik ga echt mijn best doen, al ben ik echt doodsbang. Ik heb ook vaak genoeg gevoeld wat ze kunnen en hoeveel pijn ze iemand kunnen doen.” Haar stem trilde en ze sloot haar ogen.
“Ferro was mijn vriend, ik kwam pas in beeld nadat jij weg ben gegaan. Mijn ouders keken niet naar mij om, ik was een ongewenst kind. Ze wilden graag een jongen die de zaak over kon nemen, dat was mijn broertje, hij was slim en goed op school en goed in sport. Ze lieten mij links liggen, anders was ik nooit met Ferro meegegaan, maar hij toonde zoveel interesse, hij was zo lief voor me…” Haar stem klonk haast hopeloos, ze vond het afschuwelijk dat ze in zijn goedkope val was getrapt, hoe vaak hoorde je wel niet van loverboys? Ferro was precies hetzelfde. Ze sloot haar ogen en haalde trillend adem.
“Je weet wel hoe dat gaat, in het begin was hij altijd lief en aardig en zorgde hij voor me, ik mocht altijd bij hem blijven slapen, af en toe kwamen de jongens langs, Ferro sloot me dan op in de kast, ik mocht niets weten van wat hij deed. Soms liet hij me daar dagenlang in zitten, zonder eten of drinken. Daar komt mijn claustrofobie vandaan, ik werd op een gegeven moment doodsbang voor de kast. Ferro wilde nooit vertellen wat ze deden, als ik ernaar vroeg, werd hij witheet van woede en mishandelde hij me. Het werd steeds erger en erger, ik kreeg wel wat meer dingen mee dat de zaken absoluut niet deugden bij Ferro en zijn vrienden. Op een gegeven moment was ik uit de kast gebroken in mijn paniek en zag ik hoe Rico iemand vermoordde, koelbloedig schoot hij een kogel door het hoofd van een verrader, ik raakte compleet in paniek en toen Ferro me probeerde te pakken en me weer terug naar een kamer wilde brengen, kwam Rico met een idee….” Haar stem stokte, ze kon het niet verder vertellen, het had haar compleet gebroken en ze kon het gewoon niet. Haar onderlip trilde nog meer dan die al deed en ze snikte nu zachtjes.


avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20282
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van Celiine_Famke op 7/12/2013, 23:09

Scott Sanchez

Hij was blij dat Esmeralda luisterde. Hij was blij dat zij het begreep. Of naja, dat ze hem niet meteen haatte. Al had hij dat ook wel begrepen. Scott zuchtte zachtjes en keek weer even uit het raam. Er was niet veel te zien, het was stil op het terrein en hij zag niemand lopen. In de stallen was het licht uit, wat betekende dat er ook in de stallen niemand meer bezig was.
Toen Esmeralda over haar leven en haar relatie met Ferro begon, draaide Scott zich weer om. Hij stapte een stapje opzij, zodat hij niet precies met zijn rug naar het raam stond, want hij wist hoe sneaky die mensen van het kartel waren.
Scott luisterde stilletjes naar wat Esmeralda hem te vertellen had. Ze vertelde dat haar ouders niet naar haar omgekeken hadden, dat ze daarom zo genoten had van de aandacht van Ferro. Wat was Ferro ook een viespeuk. Hij had echt al super veel vriendinnen gehad.
Esmeralda vertelde dat Ferro haar altijd opsloot in de kast. Een traditie van Ferro, geloofde Scott. Want dat had hij altijd gedaan, met al zijn vriendinnen. Scott had het nooit begrepen. Het sloeg nergens op. Maar ja, Ferro was sowieso een apart figuur.
"Ferro is.." Scott dacht even na, om op een goed, bijpassend woord te komen. "Hij is echt een vieze klootzak," maakte hij toen zijn zin af. Hij haalde zijn hand door zijn haren en keek naar Esmeralda, die verder vertelde en zei dat Ferro haar terug naar een kamer wilde brengen toen ze had gezien hoe hij koudbloedig iemand door zijn kop geknald had. Daarna stopte Esmeralda plotseling met praten, terwijl ze haar zin en haar verhaal nog niet af gemaakt had. Toch wist Scott al wat ze ging zeggen, hij kon het zo raden, het was niet zo moeilijk.
Scott liep weer naar de bank toe en ging nu naast Esmeralda zitten. Hij sloeg zijn arm voorzichtig en langzaam om haar heen en wreef sussend over haar rug.
"Stil maar.." fluisterde hij zachtjes. Hoewel hij vanbinnen kookte van woede tegenover Ferro en de andere leden van het kartel. En tegelijkertijd was hij doodsbang. Hij voelde zich alsof hij constant bekeken werd, alsof Rico wachtte op het juiste moment om binnen te vallen en een kogel door zijn hoofd te pompen. Of zijn keel door te snijden.
Wat zou hij doen, als hij Rico was? Hij was verdomme jarenlang met hem geweest. Hij zou dat toch een beetje in moeten zien?
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 2367
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 20
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van xAnouk op 8/12/2013, 14:53

Esmeralda Latorche

Scott begon te praten over Ferro, het was een vieze klootzak, ze knikte daardoor een beetje, ze wist dat Scott daarin gelijk had, maar het had heel erg lang geduurd voor ze het in had gezien, te lang eigenlijk. Het was dat ze op een gegeven moment een paar dagen voor vuil op de grond had gelegen nadat ze haar met z’n allen hadden verkracht, ze kon er nog steeds niet over praten, zelfs nu tegen Scott wist ze niet wat ze moest zeggen. Terwijl hij het ook allemaal had meegemaakt. Ze keek niet meer naar hem en voelde zijn armen om haar heen. Ze brak compleet en bleef snikkend tegen hem aanzitten. Dit moest ze gewoon kwijt. Dit waren gewoon dingen die ze nog nooit kwijt was geraakt. Zelfs niet toen de politie haar had gevonden, toen ze haar mee hadden genomen naar het bureau. Ze had zwijgend voor zich uitgestaard met een wollen deken om haar lichaam heen. Ze sloot haar ogen vol frustratie.
Na een tijdje kalmeerde ze weer een beetje, ze keek onzeker op naar Scott.
“Sorry hoor…” Mompelde ze zachtjes tegen hem en ze slikte even, ze keek weer van hem weg en staarde naar de grond.
“Wat gaat er nu met ons gebeuren, Scott? Zullen ze ons allebei vermoorden? Zullen ze mij weer gevangen houden?” Vroeg ze haast ademloos aan hem. Ze vond het doodeng, ze was zo vreselijk bang geweest, altijd al, maar nu zal het nog veel erger worden.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20282
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van Celiine_Famke op 8/12/2013, 18:57

Scott Sanchez

"Het maakt niet uit.." mompelde Scott zachtjes toen Esmeralda sorry zei. Hij keek haar aan en zuchtte zachtjes. Esmeralda vroeg wat er nu ging gebeuren, wat ze zouden doen met hun.
"Ik weet het niet.. Ze zijn onvoorspelbaar. Het enige dat ik zeker weet is dat ik of met ze moet meewerken, of dat ik vermoord word. Dat kan niet anders, ik weet veel te veel.." Scott's stem klonk nu vrij kwetsbaar. Hij had nooit echt van het leven gehouden, maar dood wilde hij ook nog echt niet. Vooral nu niet, want hij had het nu erg naar zijn zin hier op de renbaan.
"Misschien.. Misschien moet ik maar weg hier.. Dan weten we ook zeker dat ze jou ook niets doen.. En dan laten ze de paarden hier ook met rust.." zei Scott nu gedempt. Hij wilde hier echt niet weg, maar als hij daarmee het leven van Esmeralda of van de paarden kon redden, moest hij wel. Dan had hij geen keuze..
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 2367
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 20
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van xAnouk op 8/12/2013, 19:10

Esmeralda Latorche

Het maakte Scott niet uit en ze slikte daardoor even. Ze veegde langs haar wangen, ze voelde zich echt verschrikkelijk. Hij wist niet wat er nu ging gebeuren, ze waren onvoorspelbaar en dat wist ze maar al te goed. Ze knikte even, ja, ze waren veel te onvoorspelbaar. Ze haalde vermoeid een hand door haar haren heen en keek weer naar Scott. Hij zou moeten meewerken of vermoord worden. Ze schrok daar eigenlijk best wel van en keek hem stilletjes aan. Ze schudde langzaam haar hoofd, dat konden ze toch niet maken? Ze konden hem toch niet zomaar vermoorden of ermee dreigen als hij niet mee zou werken.
“Ik wil niet dat je weggaat…” Fluisterde ze nu eerlijk tegen hem en ze keek naar hem op met een doordringende blik in haar ogen. “Ik weet dat er heel erg veel problemen van komen als je blijft, maar ik zou willen dat je bleef… dit is je toekomst. Je hebt zoveel kans om de beste jockey te worden hier.” Gaf ze zachtjes aan.
“En… als je wel weggaat, mag ik dan met je mee?” Vroeg ze zachtjes, op de een of andere manier voelde ze zich veel veiliger bij Scott in de buurt, hij had haar tenslotte ook uit de zadelkast gered. Hij was eerlijk over alles wat er was gebeurd en ze wist dat hij nooit meer hetzelfde wilde gaan doen.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20282
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van Celiine_Famke op 8/12/2013, 23:26

Scott Sanchez

Hij stond weer op. Hij wist het allemaal even niet meer. Hij wist niet meer wat hij moest doen. Hij was hier op zijn plek en hij wilde dolgraag zijn leven verbeteren, maar dat moest dan wel lukken zonder dat hij bedreigd of vermoord zou worden
Hij zuchtte. Keek weer uit het raam. Staarde naar de parkeerplaats. Er stonden een paar auto's, zoals altijd. Daarna dwaalde zijn blik af naar de stallen. Het was er nogsteeds donker. Scott haalde even diep adem en draaide zich toen weer tot Esmeralda, die zei dat ze niet wilde dat hij wegging, dat dit zijn toekomst was. En daar had ze gelijk in. Maar wat was het voor toekomst als hij misschien wel van zijn leven beroofd zou worden?
"Ik weet nog niet wat ik ga doen. Ik weet nog niet goed wat het meest verstandigst is en wat ik het liefst wil.." mompelde hij zachtjes. "Maar, ik denk dat ik maar ga slapen.. Als dat lukt.." zei hij er achteraan. Hij was doodop. Zowel fysiek als mentaal. Slapen zou hem goed doen, als het zou lukken.
Hij liep richting de trap en ging naar boven, om een tijdje later zijn bed in te duiken.
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 2367
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 20
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van xAnouk op 9/12/2013, 13:27

Esmeralda Latorche

Hij wist nog niet wat hij ging doen en ze knikte begrijpend. “Ik snap het wel.” Zei ze zacht tegen hem. Ze glimlachte een klein beetje. “Je moet ook doen wat jou het beste lijkt, ik kan zeggen wat ik wil, maar het is uiteindelijk jouw keuze.”
Hij vertelde dat hij ging slapen. “Het was een intensieve dag vandaag, welterusten, Scott.” Opnieuw glimlachte ze even naar hem. Het was helemaal niet zo heel erg slecht om bij hem in een huis te zitten. Het was eigenlijk juist wel prettig. Ze zette de tv uit, draaide de deur op slot en sloot alle ramen met veel nauwkeurigheid. Er mocht niemand naar binnen, al kon dat alsnog gebeuren, toch nam ze liever wat meer zekerheid. Ze deed de lichten uit en liep niet veel later haar kamer binnen om ook te gaan slapen. Ze trok haar kleding uit en trok een kanten nachtjaponnetje aan, iets wat eigenlijk al helemaal verkleurd was, maar ze droeg hem heel erg graag.
Wanneer ze haar hoofd neerlegde, viel ze eigenlijk al in slaap, al was de droom die ze had langzaam een nachtmerrie geworden en midden in de nacht werd ze trillend en angstig wakker. Ze baadde in het zweet en ze keek met grote angstige ogen rond in haar kamer. Ze gilde even, wanneer ze dacht dat er iemand op de stoel zat in de hoek. Ze klikte het licht aan en kwam tot de conclusie dat het alleen maar haar kleding was dat over de stoel lag geslagen. Ze ademde diep door en stapte daarna trillend uit bed. Ze klopte zacht aan op de deur van Scott.
“Scott, het klinkt een beetje raar, maar mag ik alsjeblieft bij jou slapen? Ik voel me niet veilig.” Klonk haar stem zachtjes.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20282
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van Celiine_Famke op 9/12/2013, 23:09

Scott Sanchez

Na uren lang wakker gelegen te hebben was hij uiteindelijk toch in slaap gevallen. Echter duurde het maar een paar uur voor hij wakker schrok en direct recht overeind zat in zijn bed. Hij knipperde met zijn ogen en keek om zich heen. Waarvan was hij wakker geworden? Hij sloeg de dekens van zich af en sloeg zijn benen over de bedrand heen, om vervolgens op te staan.
Toen iemand klopte op de deur van zijn kamer, ging zijn hart even een moment sneller slaan. Toen hij echter de stem van Esmeralde hoorde, ontspande hij weer en liep hij naar de deur toe. Hij pakte de deurklink vast,duwde die naar beneden en opende de deur, die langzaam en krakend mee gaf.
"Wat is er? Heb je een nachtmerrie gehad?" vroeg hij nu aan haar, aangezien ze zei dat ze zich niet veilig voelde. Het was ergens ook wel logisch.
Hij gaapte even en sloeg zijn hand voor zijn mond. Daarna opende hij de deur van zijn kamer nog verder en knikte uitnodigend naar Esmeralda, doelend op dat ze naar binnen mocht komen. Hij had er niet zoveel problemen mee.
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 2367
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 20
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van xAnouk op 9/12/2013, 23:16

Esmeralda Latorche

Haar haren hingen naar een kant toe en ze zag er meisjesachtig en onschuldig uit, maar vooral bang, heel erg bang. Scott opende de deur voor haar en ze beet op haar lip terwijl ze hem aankeek. Hij vroeg of ze een nachtmerrie had gehad en ze knikte een beetje. Ze keek naar haar blote voeten en daarna weer op naar Scott.
“Ik krijg het maar niet uit mijn hoofd.” Vertelde ze hem heel erg zacht en ze sloot haar ogen voor een moment. Ze hoorde Scott gapen en keek hem weer aan.
“Ik heb je zeker wakker gemaakt, het spijt me, dat wilde ik niet, maar ik werd zo bang… Ik wist niet meer wat ik anders moest doen… Ik wil niet doordraaien of gek worden.” Ging haar stem langzaam verder. Ze haalde een hand door haar haren heen, het voelde nogal ongemakkelijk om hier voor de neus van Scott te staan in haar dunne nachtjaponnetje, toch hoopte ze maar dat hij er niets achter zocht, ze was gewoon echt bang.
De deur werd verder opengehouden en ze kwam aarzelend naar binnen toe. Haar ogen gleden door de donkere kamer heen. “Ik-euh… ik kan wel op de stoel slapen.” Zei ze snel tegen hem, ze zag namelijk alleen zijn bed verder, het was dan wel groot genoeg voor hun allebei, maar ze wist niet zo goed of ze het wel durfde om bij Scott in bed te slapen, waarschijnlijk wilde hij dat ook niet.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20282
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van Celiine_Famke op 9/12/2013, 23:29

Scott Sanchez

"Het maakt niet uit, ik begrijp het wel. Ik sliep toch pas net," zei hij tegen Esmeralda. Hij gaapte nog eens, blijkbaar had zijn lichaam toch wel meer slaap nodig.
Hij keek hoe Esmeralda zijn kamer binnen liep en sloot de deur achter haar. Daarna draaide hij zich naar haar toe. Ze zei dat ze wel op de stoel kon slapen.
"Wat je zelf wilt, je kan ook in mijn bed hoor, het is een twee persoonsbed. Dat ligt wat lekkerder denk ik," glimlachte hij naar haar. Hij liep naar het raam van zijn slaapkamer, duwde de gordijnen even opzij en keek even snel naar buiten. Er was nergens iets te zien. Hij draaide zich weer om en ging alvast in zijn bed liggen. Hij trok de dekens weer over zich heen en staarde nu naar het donkere plafond.
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 2367
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 20
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Go down

Re: Kentucky Races

Bericht van Gesponsorde inhoud


Gesponsorde inhoud


Terug naar boven Go down

Pagina 2 van 10 Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10  Volgende

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven


 
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum