Police Life

Pagina 34 van 37 Vorige  1 ... 18 ... 33, 34, 35, 36, 37  Volgende

Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Celiine_Famke op 27/5/2018, 01:48

Steven Smith

Het zweet droop langs zijn gezicht en hij voelde een misselijk gevoel opkomen. Hij had wel vaker mensen neergeschoten en zelfs doodgeschoten, maar Leroy voelde haast aan als zijn eigen zoon en het was echt zo erg tegen zijn natuur ingegaan om hem neer te schieten. Hij wilde Leroy beschermen en wilde juist dat de jongen hem vertrouwde, wat hij de afgelopen tijd ook echt leek te doen. Steven hoopte maar niet dat dat nu anders was, al vreesde hij ervoor. Hij zou het echt heel rot vinden als dat zo zou zijn.
De mannen van de rijksrecherche wenkte hem en Steven wilde bijna met ze mee lopen, tot Rowan zei dat hij dit zou regelen en dat hij Mellany moest bellen. Ietwat afwezig bleef hij staan en keek toe hoe Rowan met de mannen begon te praten. Uiteindelijk liep Steven naar de achteruit en pakte zijn mobiel uit zijn zak. Na even twijfelen belde hij Mellany en vroeg hij of ze langs kon komen. Ze vroeg waarom, en Steven zei dat het voor Rowan was. Hij vond het lastig om toe te geven dat het ook voor zichzelf zou zijn. Vooral omdat hij zoveel voor haar voelde. Soms had hij er moeite mee dat ze een psychiater was. Hij leek daardoor juist minder snel al zijn emoties bloot te geven. Omdat hij anders het idee had dat ze de psychiater uit ging hangen in plaats van een vriendin.
Uiteindelijk gaf Mellany aan dat ze er zo direct aan zou komen. Steven bedankte haar en hing daarna op. Hij ijsbeerde even onrustig door de kleine tuin heen en veegde het zweet van zijn voorhoofd. Constant dacht hij terug aan de situatie. Was er een moment geweest waarop hij dit had kunnen voorkomen? Had hij beter op moeten letten? Wat had hij anders kunnen doen? Had hij sneller moeten zijn? Of meer risico moeten nemen? Steven balde zijn trillende vuist even en uit pure frustratie, onmacht en door alle weggedrukte emoties haalde hij uit het niets flink hard uit tegen een groot, wit beeld dat hij in de tuin had staan. Het beeld zakte na enig protest in grote scherven op de grond neer. Hij staarde even naar zijn hand, waar een diepe snee in zat wat bloedde. Maar hij had niet alleen het bloed van zichzelf op zijn handen. Van heel wat andere mensen ook. Zoveel mensen had hij tot nu toe al neergeknald en het leven ontnomen. Beelden van het jonge meisje wat hij jaren terug dood had geschoten tijdens zijn dienst schoten ineens weer door zijn hoofd. Daar had hij jarenlang enorm veel moeite mee gehad en de laatste jaren leek het eindelijk niet echt meer een rol te spelen in zijn leven, maar nu kwam het weer flink helder terug. Hij sloot zijn ogen even en schudde zijn hoofd. Zijn spieren stonden gespannen en hij haalde even diep adem in een poging zichzelf weer te kalmeren.
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 3779
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 21
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Nikkay op 27/5/2018, 01:57

Rowan Rivers

Hij bleef even in de woonkamer staan, hij staarde naar de plek waar Leroy vol pijn om de grond had gelegen. Het was nog steeds heel erg moeilijk te geloven dat dit echt gebeurd was. Dat Leroy hem echt had willen vermoorden. Hij begreep echt dat de jongen overstuur was en heel erg in de war, maar dit had hij niet verwacht. Leroy had al die dingen niet mogen horen. Nu moest hij zijn zoon van alles uit gaan leggen en dat wilde hij niet, maar hij wilde ook niet dat de jongen hem voor altijd zou gaan haten. Dat zou hij echt vreselijk vinden, hij gaf heel erg veel om zijn zoon. Hij was belangrijk voor hem, al liet hij dat misschien niet genoeg aan hem merken. Hij hoopte gewoon echt dat Leroy weer wat meer zou kalmeren en dat hij met hem kon praten. Op een normale manier. Hij liep nu naar Steven toe en hij zag het kapotte beeld op de grond liggen, waardoor hij even zijn hoofd schudde. 'Je kan mij beter een klap verkopen, dat lucht vast meer op.' Zei hij met een zwakke glimlach op zijn gezicht. Hij sloeg zijn arm om de schouders van Steven heen en hij nam hem mee naar binnen. 'Wil je dat ik je zo alleen laat? Ik kan wel vast naar het ziekenhuis gaan, dan kan jij even met Mellany praten. Ik wil ook wel hier blijven en dan kunnen we daarna samen gaan.' Zei hij. Hij wist niet wat Steven van hem wilde, maar hij kon ook prima even in de tuin wachten. Hij ging liever samen met hem naar het ziekenhuis dan dat hij dit soort dingen alleen moest doen, want alleen zoiets doen was een stuk lastiger en hij wist niet hoe alles ging verlopen . De emoties zouden waarschijnlijk hoog oplopen, maar misschien was het beter voor Steven om hier te blijven en met Mellany te praten, zodat hij niet mee hoefde naar het ziekenhuis. Dan moest Rowan er gewoon voor zorgen dat hij rustig bleef, wat er tijdens het gesprek ook gebeurde en dat hij daarna zonder iets stoms te doen terug naar Steven ging.
avatar
Nikkay

Aantal berichten : 21867
Registratiedatum : 22-10-13
Leeftijd : 24

Profiel bekijken

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Celiine_Famke op 28/5/2018, 23:54

Katelynn Camryn Leighton

Ze was een tijdje weer vrij stabiel geweest en had in die periode ook de artsen gewoon toegelaten. Echter begon het nu weer een beetje om te slaan. En ze wist niet goed waar dat aan lag. Misschien aan het feit dat ze hier helemaal alleen was en constant na bleef denken over alles, waardoor de beelden heel gauw terugkwamen en de paniek ook. Of misschien kwam het door de pijnmedicatie, wat ervoor zorgde dat ze sneller hallucineerde. En hoogst waarschijnlijk ook doordat haar lichaam op het moment flink aan het smeken was voor drugs, niet bepaald de situatie waarin ze dat wilde, maar helaas kon ze het niet uitzetten of uitstellen naar een ander moment.
Ze lag wat te woelen in het bed en bleef uiteindelijk maar weer stilletjes liggen. Zweetdruppeltjes liepen over haar gezicht en ze voelde zich echt enorm onrustig. Ze wist dat ze hier redelijk veilig was, maar zo voelde het niet. Elke keer wanneer ze even niet oplette verschenen er weer de meest vreselijke beelden in haar hoofd, wat haar alleen maar nog meer van slag maakte. Moeizaam slikte ze even en lag trillend in het bed. Haar spieren deden pijn, terwijl ze de schotwond niet eens voelde. Dat kwam duidelijk doordat haar lichaam snakte naar drugs; een gevoel wat ze vreselijk haatte en waar ze ontzettend onzeker van werd. Met haar handen greep ze het spierwitte kussen stevig vast terwijl ze opzij naar de muur staarde. Kotsmisselijk werd ze wanneer ze voelde hoe Bart haar aangeraakt en verkracht had. Ze wist dat het nu niet zo was, dat ze het zich alleen maar verbeeldde, maar het voelde zo ontzettend realistisch en naar en ze kon het gewoonweg niet negeren.
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 3779
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 21
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Nikkay op 29/5/2018, 00:00

Leroy Rivers

Hij was wakker geworden in het ziekenhuis bed en daar was hij helemaal alleen. Na een tijdje was er een arts gekomen die hem verteld had dat de kogel uit zijn schouder gehaald was, dat hij een paar dagen moest blijven om te herstellen en dat hij dan naar huis kon. Naar huis. Naar Steven en zijn achterlijke vader. Dat leek hem niet zo'n heel goed idee. Hij was nog steeds ontzettend kwaad, maar hij zag wel in dat zijn vader vermoorden niet het beste idee was. Hij was gewoon zo ontzettend boos geweest, hij had hem letterlijk horen zeggen wat hij allemaal gedaan had en dat liet hem walgen van hem, het deed hem pijn. Na alles wat er met hem gebeurd was, wat er met Katelynn gebeurd was, hij kon gewoon niet geloven dat zijn vader net zo was. Dat hij precies hetzelfde als Bart was. Hij probeerde in te zien dat hij anders was, maar dat was nogal moeilijk. Juist door alle emoties lukte het hem niet. Na een tijdje voelde hij zich iets sterker en was hij uit bed gegaan. Zijn schouder deed nogal veel pijn, maar de pijnstilling zorgde ervoor dat het wel ging. Hij had even rondgevraagd en nu stond hij voor de deur waar Katelynn lag. Hij wilde met haar praten. Hij moest haar zien. In de tijd dat hij bij zijn vader en Katelynn gewoond had, had ze hem ontzettend geholpen en hij gaf om haar. Hij wilde haar zien. Hij wist dat het niet goed met haar ging, maar alsnog wilde hij haar zien. Hij moest haar gewoon spreken over alles. Hij opende de deur langzaam en hij bleef op afstand naar haar kijken. 'Katelynn?' vroeg hij nu zacht, terwijl hij langzaam dichterbij kwam. Hij wilde haar helpen, al wist hij niet echt hoe. Maar ze had hem ook geholpen, ze was de enige die hij vertrouwde, op Lincoln en Steven na dan. Maar hij kon met Lincoln nergens over praten nu en Steven was waarschijnlijk nogal kwaad op hem. 'Ik ben het...' zei hij nu zachtjes, al wist hij niet of ze hem zou herkennen of niet. Hij hoopte van wel.
avatar
Nikkay

Aantal berichten : 21867
Registratiedatum : 22-10-13
Leeftijd : 24

Profiel bekijken

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Celiine_Famke op 29/5/2018, 00:07

Katelynn Camryn Leighton

Ze bleef naar de muur staren en al haar spieren stonden strak van de spanning. Ze deed haar best om zich te concentreren, zodat de waanbeelden weg zouden blijven en de onrustige gedachtes ook. Maar dat was ontzettend lastig en keer op keer werd ze er weer in meegesleurd en hield haar hoofd haar flink voor de gek. Ze kreeg steeds meer het idee dat ze het gewoon niet kon, dat dit niet meer goed ging komen. Ze was te zwak, ze stelde iedereen alleen maar teleur en voelde zich op het moment echt heel nutteloos en kwetsbaar.
Toen ze ineens de stem van Leroy hoorde keek ze met een wat paniekerige blik op. Hij mocht hier niet zijn. Straks pakte Bart hem ook weer. Hij moest vluchten, nu het nog kan. Met een verwilderde en verwarde blik keek ze hem aan. Het zweet gutste van haar naar drugs snakkende lichaam.
“Nee, Leroy, niet hier komen.. Vlucht, nu het nog kan.. Ren weg.. Straks komt hij eraan..” probeerde ze hem te waarschuwen. Haar stem hees en trillend. Pas na hem een paar minuten aangestaard te hebben besefte ze weer in welke situatie ze zat en ging ze moeizaam wat rechter op zitten. Ze sloeg haar armen om haar lichaam heen en staarde even voor haar uit. Daarna keek ze weer naar de jongen. Haar keel was kurkdroog.
“Sorry.. Ik eh.. Sorry..” mompelde ze zachtjes. Ze haalde even diep adem en probeerde weer rustig te blijven.
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 3779
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 21
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Nikkay op 29/5/2018, 00:11

Leroy Rivers

Katelynn keek op naar hem, nogal in paniek. Ze zei dat hij hier niet moest komen, hij moest vluchten, nu het nog kon. Hij staarde haar wat verbaasd aan en het duurde even voor hij zich realiseerde dat ze niet echt doorhad wat er aan de hand was. Daarna ging ze wat meer rechtop zitten en bood ze haar excuses aan. Hij kwam langzaam dichterbij en hij ging naast haar zitten, hij pakte haar hand vast. 'Het maakt niet uit.' zei hij zacht tegen haar. 'Ik weet hoe het is.' voegde hij er aan toe. Hij keek even naar de deur en daarna ging zijn blik weer naar Katelynn toe. 'Ik wilde je gewoon graag even zien...' zei hij zachtjes. Hij wist niet echt waar hij het over wilde hebben, wat hij met haar kon bespreken, het was duidelijk dat ze nog niet wist wat zijn vader allemaal gedaan had. Niet de dingen van de laatste tijd dan. Wel het feit dat hij bij Bart was geweest. Hij bleef een hele tijd stil en gewoon bij haar zitten, maar hij wist dat hij niet constant kon zwijgen. Hij wilde met haar praten. 'Wist je... wist je dat mijn vader bij Bart was? Al die tijd?' vroeg hij nu zacht. Toen hij met Katelynn gevlucht was, hadden ze zijn vader nooit meer gezien. Hij wilde weten of ze al die tijd had geweten dat hij bij Bart zat. Hij wilde weten hoe veel ze eigenlijk wist.
avatar
Nikkay

Aantal berichten : 21867
Registratiedatum : 22-10-13
Leeftijd : 24

Profiel bekijken

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Celiine_Famke op 29/5/2018, 00:30

Katelynn Camryn Leighton

Leroy kwam naar haar toe en ging bij haar zitten. Hij pakte haar trillende hand vast en zei dat het niet uitmaakte, hij wist hoe het was. Katelynn knikte langzaam en haast onzichtbaar. Dat wist hij inderdaad. Hij wist hoe Bart je kapot kon maken en hii wist hoe het was om ontzettend naar drugs te snakken. Ze vond het dan ook ontzettend knap dat de jongen er weer zo goed aan toe was. Op het moment twijfelde ze er zwaar aan of zij nog wel echt een toekomst had. Ze had het idee dat ze stil hing in de tijd en geen stap vooruit kwam. Alleen maar achteruit. Het maakte haar hopeloos.
Toen Leroy zei dat hij haar gewoon erg graag wilde zien glimlachte ze zwakjes. “Dat is lief van je,” sprak ze zacht. Ze veegde met haar vrije hand het zweet van haar voorhoofd, al wist ze dat het er zo weer zat.
Leroy vroeg nu of ze had geweten dat Rowan bij Bart had gezeten, al die tijd. Daardoor schudde ze langzaam haar hoofd.
“Ik kwam daar pas achter toen ik daar was..” zei ze gedempt. Pas toen had ze Rowan weer voor het eerst gezien. In een bizzare situatie. Hij had een heel ander persoon geleken en zij had er alles voor gedaan om een nieuw shot drugs te krijgen.
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 3779
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 21
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Nikkay op 29/5/2018, 00:33

Leroy Rivers

Ze vond het lief van hem en daardoor kneep hij even zachtjes in haar hand. 'Het is het minste dat ik kan doen.' zei hij zacht. Katelynn schudde haar hoofd, ze had het niet geweten en ze kwam er pas achter toen ze daar had gezeten. 'En nu is alles weer goed tussen jullie?' vroeg hij zacht. Hij kon het bijna niet geloven. In de tijd dat hij bij hun was geweest, hadden ze enorm gelukkig geleken en hij had echt het gevoel gehad dat ze bij elkaar hoorden en goed voor elkaar waren. Maar nu geloofde hij dat niet meer zo. Wat als zijn vader net zulke dingen met Katelynn had gedaan? Het leek er niet op, maar hij wist het niet zeker. 'Ik... euhm. Hij kwam dus opeens met Steven mee en ik hoorde ze met elkaar praten.' begon hij nu zacht. 'Hij vertelde dingen die hij gedaan had... niet bij Bart, maar in de afgelopen periode... en ik... hij heeft jou niets aangedaan, toch? Ook niet terwijl je daar vast zat?' vroeg hij zacht. Het was zorgzaam, niet echt boos nu, al maakte het hem wel kwaad. Op dit moment wilde hij zeker weten dat zijn vader Katelynn niets had aangedaan. Dat verdiende ze niet.
avatar
Nikkay

Aantal berichten : 21867
Registratiedatum : 22-10-13
Leeftijd : 24

Profiel bekijken

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Celiine_Famke op 29/5/2018, 00:45

Katelynn Camryn Leighton

Ze glimlachte weer even zwakjes en haalde haar hand door haar lange, warrige haren. Leroy vroeg nu of alles nu weer goed was tussen haar en Rowan. Daardoor haalde ze haar schouders even op. “Het heeft tijd nodig, denk ik. Maar ik hou te veel van hem om het op te geven,” zei ze eerlijk. Ze hield zo intens veel van Rowan, ze zou hem nooit willen verlaten, wat hij ook deed en hoe moeilijk hij het haar ook zou maken. Hij moest het wel echt héél bont maken wilde hij dat ze weg zou gaan bij hem.
Na een korte stilte begon Leroy weer te praten. Iets terughoudend en voorzichtig. Hij zei dat Rowan met Steven mee was gekomen en dat hij hun had horen praten. Rowan had verteld over de dingen die hij gedaan had. Niet de dingen bij Bart, maar dingen van de afgelopen tijd. Katelynn slikte even moeizaam. Bedoelde de jongen het vreemdgaan van Rowan? Dat moest wel.
Opeens vroeg Leroy haar of Rowan haar niets aan gedaan had. Ook niet bij Bart. Daardoor keek ze hem weer aan en dacht ze even na.
“Ik kan mij niet zoveel meer herinneren van daar, behalve vage flarden,” gaf ze eerlijk toe. “Dus ik weer het niet zeker, maar ik geloof het niet,” zei ze. Daarna dacht ze aan hoe het de afgelopen tijd was gegaan. Op zich ging het de allerlaatste periode weer erg goed. Maar daarvoor had hij haar een aantal keer toch vrij hardhandig aangepakt en zelfs een keer tegen haar zin in dingen gedaan, terwijl zij niet durfde te stoppen.
“Niet echt, tenminste,” verbeterde ze haarzelf nu. Rowan had achteraf goed laten blijken dat hij er spijt van had, dus ze wilde het hem niet al te zwaar aanrekenen. Ook al had hij haar pijn gedaan.
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 3779
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 21
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Nikkay op 29/5/2018, 00:50

Leroy Rivers

Katelynn zei dat het tijd nodig had, maar ze hield te veel van hem om het op te geven. Hij hoopte maar dat zijn vader ook net zo veel van haar hield, maar door wat hij deed, was dat misschien toch niet zo. Ze vertelde nu dat ze zich er niet meer zo veel van kon herinneren, behalve vage flarden. Maar ze geloofde het niet. Dat was in ieder geval iets van een geruststelling, hij wilde echt niet dat zijn vader haar pijn deed. Dat zou hij afschuwelijk vinden. Dat was nog erger dan wat hij met andere vrouwen deed. Ze zei nu dat het niet echt zo was, waardoor hij haar even vragend aankeek. 'Wel een soort van dus?' vroeg hij zacht. 'Hij vertelde Steven dat hij niet gewoon is vreemdgegaan. Hij heeft mensen verkracht... tenminste, hij zei dat hij het gedaan had zonder toestemming. Alsof het dan opeens minder erg is....' zei hij zacht. 'Ik confronteerde hem omdat ik het hem hoorde vertellen en hij ontkende het niet eens... geen seconde. En Steven... Steven deed alsof het niets was. Alsof het niets voorstelt wat hij allemaal doet... alsof het de normaalste zaak van de wereld is.' zei hij. Hij merkte dat hij weer kwaad werd, maar hij pakte alleen maar de hand van Katelynn weer vast, hij wist dat het geen nut had om boos te worden, hij kon er toch niets aan veranderen.
avatar
Nikkay

Aantal berichten : 21867
Registratiedatum : 22-10-13
Leeftijd : 24

Profiel bekijken

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Celiine_Famke op 29/5/2018, 07:03

Katelynn Camryn Leighton

Ze haalde langzaam haar schouders op en ging even verliggen. Daarna keek ze Leroy weer aan. “Hij was af en toe wat.. Eh.. Ruw,” mompelde ze licht ontwijkend. “Maar hij had er achteraf wel spijt van,” vertelde ze. Ze sloot haar ogen even en haalde diep adem, want ze voelde de paniek en de herinneringen alweer opborrelen. Ze was op het moment wel heel gauw van slag.
Leroy zei dat Rowan niet gewoon vreemd was gegaan. Katelynn opende haar ogen weer en keek hem vragend aan. Hij zei dat hij mensen had verkracht, hij had tegen Steven gezegd dat hij het gedaan had zonder toestemming. Katelynn staarde Leroy aan en het had even de tijd nodig om te landen. Daarna voelde het echt als een vreselijk harde klap in haar gezicht. Een kotsmisselijk gevoel kwam in haar op en ze schudde langzaam en trillend haar hoofd.
De laatste woorden van Leroy volgde hij al niet echt meer. Ze was diep in gedachten verzonken en was volledig in de war en van slag. Ze wist totaal niet hoe ze hierop moest reageren, maar duidelijk was wel dat ze erdoor aangeslagen was, en niet zo een beetje ook.
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 3779
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 21
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Nikkay op 29/5/2018, 08:26

Leroy Rivers

Hij merkte dat het tot haar door drong en hij pakte haar nu weer iets steviger vast. Ze zei dat zijn vader af en toe wat ruw geweest was, maar hij had er wel spijt van gehad . Leroy schudde daardoor zijn hoofd. Hij kon echt niet geloven dat zijn vader zo was. Dat hij dit soort dingen deed. Het maakte hem heel erg kwaad. Hij bleef een tijdje zo zitten, zwijgend. 'Hij twijfelde of hij het je moest vertellen omdat hij bang was dat dit er voor zou zorgen dat je wel klaar met hem was. Maar hij zal straks wel langs komen, hij wilde het vandaag met je bespreken . ' Mompelde hij zacht. Misschien had hij het maar moeten doen. Misschien had hij de trekker eerder over moeten halen. Zijn vader verdiende alle tweede kansen niet meer. 'Ik wilde hem neerschieten, ik wilde dat hij er niet meer zou zijn. Ik dacht dat hij hetzelfde was als Bart.' Zei hij nu eerlijk tegen Katelynn . Ze zou het uiteindelijk toch te horen krijgen, dan kon hij het beter zelf vertellen.
avatar
Nikkay

Aantal berichten : 21867
Registratiedatum : 22-10-13
Leeftijd : 24

Profiel bekijken

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Celiine_Famke op 29/5/2018, 21:25

Katelynn Camryn Leighton

Ze slikte even moeizaam en bleef wat voor haar uitstaren. Ze kon dit maar slecht bevatten en begon ook weer ontzettend aan haarzelf te twijfelen. Was ze er niet genoeg geweest voor hem? Had ze hem de afgelopen tijd niet genoeg gesteund of gevraagd hoe het met hem ging? Had ze dit kunnen voorkomen?
Allerlei verschillenden gedachten gingen door haar hoofd. Wat als dit uit kwam? Kon dit wel achter gehouden worden? Kon zij dit wel verzwijgen, als officier van justitie? Wat zouden de gevolgen zijn? En voor hun relatie? Ze haalde even trillend adem en beet op haar lip. Leroy zei dat Rowan straks wel langs zou komen omdat hij het met haar zou willen bespreken. Wat moest ze dan in godsnaam gaan zeggen? Ze vond het vreselijk. En wilde weten waarom en hoe. Maar ook juist weer niet. Aan de andere kant wilde ze juist gewoon niks weten.
Uit het niets zei Leroy dat hij Rowan neer had willen schieten. Hij had gedacht dat hij hetzelfde was als Bart. Opnieuw slikte Katelynn even en staarde de jongen aan. Nee, Rowan kon nooit zo worden als Bart. Echt niet. Toch..? Ze merkte dat haar ademhaling wat versnelde en ze begon haarzelf echt gek te maken met alle gedachtes. Ze wist ook gewoon niet wat ze moest zeggen of hoe ze moest reageren.
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 3779
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 21
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Nikkay op 29/5/2018, 21:32

Leroy Rivers

Katelynn reageerde niet meer op hem, maar hij wist dat dat kwam omdat dit nogal veel was om over na te denken. Dat was ook niet zo heel erg gek. Het was ook een hele hoop informatie die ze waarschijnlijk niet zo leuk vond. Hij bleef haar hand vasthouden, tot de deur opeens open ging. Zijn vader leek hem in eerste instantie niet eens te zien, tot hij opkeek. Leroy keek hem strak aan en Rowan haalde diep adem. Het was even een seconde stil, maar daarna was het heel snel voorbij. 'Wat doe je hier?' vroeg Rowan doordringend. 'Haar de waarheid vertellen.' zei Leroy, zonder aarzelen. De jongen kwam langzaam overeind en ging recht tegenover Rowan staan. 'De waarheid? Welke waarheid? Je hebt geen idee, Leroy. Je hebt geen idee wat er gebeurd is of wat ik gedaan heb. Je hebt mij misschien wat horen zeggen, maar niet genoeg om ook maar een fractie van alles te kunnen begrijpen. Heb je haar ook verteld hoe je Steven gedwongen hebt om jou neer te schieten?' vroeg hij aan zijn zoon. Het was duidelijk dat hij kwaad was, maar zijn best deed om zich te beheersen. Leroy herkende de manier waarop hij de spieren in zijn kaak aanspande, dat deed Rowan altijd. 'Rot op, Leroy.' zei zijn vader nu, iets kwader dan net. Leroy keek hem strak aan en liep langs zijn vader, hij kon zien hoe hij zijn hand op het wapen hield. 'Als ik je iets aan wil doen krijg ik die kans echt nog wel.' beet Leroy hem toe, die daarna de kamer uitliep.
avatar
Nikkay

Aantal berichten : 21867
Registratiedatum : 22-10-13
Leeftijd : 24

Profiel bekijken

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Celiine_Famke op 29/5/2018, 21:43

Katelynn Camryn Leighton

Leroy bleef haar hand vasthouden en eigenlijk voelde dat wel fijn. Ze was nu niet graag alleen en de afgelopen uren was ze al veel alleen geweest. Het putte haar uit en ze had het idee dat ze haarzelf alleen maar gek maakte zo.
Zweet droop langs haar gezicht en ze probeerde zich op haar ademhaling te concentreren. Toen ze ineens de stem van Rowan hoorde keek ze ietwat geschrokken op, omdat ze hem totaal niet aan had horen komen en haar lichaam toch redelijk gespannen stond op het moment. Ze volgde het korte en niet zo vriendelijke gesprek tussen Leroy en Rowan een beetje, maar staarde naar het plafond. Haar handen vouwde ze samen over haar buik heen en ze slikte even moeizaam. Haar keel voelde kurkdroog aan en ze veegde het zweet weer even van haar voorhoofd.
De spanning tussen Rowan en Leroy maakte de situatie niet echt veel beter en ze vroeg zich echt af waarom het nou nooit eens normaal kon in haar leven. Misschien was ze gewoon verdoemd, misschien was het niet voor haar weggelegd om een gelukkig leven te leiden. Misschien kon ze gewoon beter ontslag nemen, haar spaarrekening leeghalen en daarvan gaan leven de komende jaren. Met een hoop drugs erbij. Dan waren al die vreselijke emoties er in ieder geval niet. En die afschuwelijke trauma's.
Ze balde even haar vuisten en schrok van haar eigen gedachten. Zo mocht ze niet denken, wat was er toch in godsnaam mis met haar? Het was niets voor haar, zo was ze niet, zo wilde ze niet zijn. Een eenzame traan sijpelde over haar wang.
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 3779
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 21
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Nikkay op 29/5/2018, 21:46

Rowan Rivers

Hij bleef even stil staan en hij sloot zijn ogen om weer te kalmeren, met boos worden ging hij dit allemaal waarschijnlijk niet heel erg veel beter maken. Hij liep langzaam naar Katelynn toe en hij zag een traan over haar wang heen glijden. Hij pakte haar hand vast en met zijn andere hand veegde hij liefdevol de traan weg. 'Het komt goed.' fluisterde hij zachtjes. 'Het komt echt goed.' voegde hij er aan toe. Hij kwam op de rand van het bed zitten en hij pakte nu allebei haar handen vast en hield ze in die van hem. 'Ik weet niet precies wat hij je allemaal verteld heeft, maar ik weet wel dat jij in staat bent om hier doorheen te komen. Ik heb daar nog steeds alle vertrouwen in.' fluisterde hij. 'Wat ik gedaan heb is onvergetelijk en valt niet goed te praten. Dat wil ik ook niet doen. Ik wil het ook niet langer voor je verzwijgen. Ik hou van je, Katelynn. Ik wil niet dat je daar aan twijfelt.' zei hij zacht, maar oprecht.
avatar
Nikkay

Aantal berichten : 21867
Registratiedatum : 22-10-13
Leeftijd : 24

Profiel bekijken

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Celiine_Famke op 29/5/2018, 22:08

Katelynn Camryn Leighton

Ze sloot haar ogen even en haar hoofd bonkte als een gek. Haar spieren deden pijn en de drang naar drugs maakte haar emoties alleen maar warriger en heftiger. Normaal had ze zichzelf wel redelijk in de hand weten te houden waarschijnlijk, maar haar lichaam snakte naar drugs en dat viel haar echt zwaarder dan ze had verwacht. Als er nu iemand met een injectie zou komen, zou ze zonder twijfel ervoor gaan. En die gedachten maakte haar verdrietig. Ze walgde van haarzelf op het moment en dat was een vreselijke ervaring.
Rowan kwam naar haar toe en veegde de traan van haar wang. Langzaam opende ze haar ogen. Hij pakte haar handen vast en ze keek hem aan met waterige ogen. Hij zei dat het echt goed ging komen, hij wist niet precies wat Leroy allemaal verteld had, maar hij wist wel dat zij in staat was om hier doorheen te komen. Hij had daar vertrouwen in. Katelynn slikte even moeizaam en keek weer weg.
"Ik.. Ik wil er ook vertrouwen in hebben.. Maar nu.. Ik.." ze schudde even haar hoofd. Het was zo een puinhoop in haar hoofd. Ze werd er gek van. "Ik.. Ik weet het gewoon allemaal even niet meer.." mompelde ze zachtjes. Ze wist niet meer hoe ze zichzelf weer op orde moest krijgen, hoe ze zich hierheen moest sleuren en hoe ze weer verder moest gaan. Hoe ze weer naar de toekomst moest gaan kijken. Deze terugvallen constant vielen haar ontzettend zwaar. Ze wist niet of ze dit wel kon, of ze hier wel sterk genoeg voor was. Ze haalde even trillend adem.
"Ik hou ook van jou.." fluisterde ze zachtjes naar Rowan. Ze meende het ook echt, dat was ook aan haar stem te horen. Dat was het enige waar ze niet aan twijfelde. Haar liefde voor hem was overduidelijk en onvoorwaardelijk. "Maar ik.. Ik voel mij gewoon niet zo goed.." zei ze nu gedempt. Eigenlijk haast dezelfde woorden als die ze uitgesproken had vlak voordat Rowan en zij weer opnieuw gebruikt hadden. En misschien dat ze- onbewust- wel diezelfde woordkeuze weer maakte in de hoop weer hetzelfde te bereiken. Want op het moment had ze het einde van dit nare gevoel gewoon niet echt meer in zicht. Uiteindelijk zou dat gevoel vanzelf weer gaan afnemen, langzaam, maar op dit moment voelde dat absoluut niet zo.
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 3779
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 21
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Nikkay op 29/5/2018, 22:13

Rowan Rivers

Katelynn zei dat ze er ook wel vertrouwen in wilde hebben, maar nu wist ze het gewoon allemaal niet meer. Dat was begrijpelijk, het was nogal veel allemaal. Hij maakte het alleen maar erger. Ze zei dat ze ook van hem hield en hij wist dat ze het meende, ze zei het niet alleen maar om hem het zwijgen op te leggen of hem een goed gevoel te geven. Ze meende het echt. Daardoor kneep hij even zachtjes in haar hand. 'Dat is het belangrijkste. We komen hier wel doorheen.' zei hij zacht tegen haar. Hij streek langs haar wang en hij merkte hoe veel moeite hij moest doen om echt kalm te blijven en door wat Katelynn zei, werd dat niet echt heel erg veel makkelijker. Hij staarde haar even aan en daarna keek hij weg. Hij wilde zo graag toegeven, hij wilde niets liever dan dat. Maar hij herinnerde zich heel goed hoe duidelijk Steven geweest was en als hij dit deed, maakte hij alles kapot. Hij zou hun leven kapot maken, dat wilde hij niet. Hij wilde dat het vanaf nu beter zou gaan en drugs zou daar niet echt bij passen. Helemaal niet. Hij slikte even moeizaam, het was moeilijk om te vechten tegen dit gevoel, want hij wilde het echt. Hij wilde toegeven. De vorige keer was het geweldig geweest en het stond nog helder in zijn herinneringen, hij wilde dat weer meemaken, maar toch schudde hij zijn hoofd. 'Ik weet dat je je niet zo goed voelt nu, maar dat wordt beter. Echt, geloof mij. We moeten door met ons leven en dat... dat kan alleen als we hier ook echt doorheen komen.' zei hij zacht tegen haar. Hij drukte zachtjes zijn lippen op haar voorhoofd en hij pakte daarna haar hand weer vast. 'Ben je boos op mij?' vroeg hij daarna aan haar. Hij wilde weten wat ze van hem dacht. Of ze kwaad was, teleurgesteld, of ze een hekel aan hem had. Ze hield nog steeds van hem, maar hij wist dat er een hoop om moest gaan in haar hoofd, behalve het feit dat ze van hem hield.
avatar
Nikkay

Aantal berichten : 21867
Registratiedatum : 22-10-13
Leeftijd : 24

Profiel bekijken

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Celiine_Famke op 29/5/2018, 23:10

Katelynn Camryn Leighton

Rowan kneep zachtjes in haar hand en ze keek hem weer even aan. Normaal wist hij haar altijd te kalmeren, maar op het moment leek dat nog niet helemaal te lukken. Ze zag steeds voor haar hoe hij andere vrouwen verkrachtte en kreeg dat maar lastig uit haar hoofd, hoe graag ze het ook wilde. Hij zei dat ze hier wel doorheen kwamen. Ze bleef hem aanstaren en bewoog af en toe wat onrustig heen en weer in het bed. Ze wilde gewoon zo graag kalmeren, maar het was zo enorm lastig op het moment. Alle ongunstige factoren leken allemaal samen te komen.
Na een korte stilte zei Rowan dat hij wist dat ze zich niet zo goed voelde nu, maar dat het beter zou worden, ze moesten door met hun leven en dat kon alleen als ze hier ook echt doorheen zouden komen. Katelynn staarde hem even aan, maar knikte daarna langzaam. Ze wist ook wel dat ze alles kapot zou maken als ze nu opgaf, maar de verleiding was zo ontzettend groot en op dit moment zag ze gewoon niet zo goed in hoe het nog beter ging worden. Over een uur kon dat alweer volledig anders zijn, maar nu was dat helaas nog niet zo. En omdat het onrustige gevoel al uren aanhield, viel het haar lichaam erg zwaar.
Rowan drukte zijn lippen zacht op haar voorhoofd en pakte daarna haar hand weer vast. Hij vroeg of ze boos op hem was en daardoor keek ze even weg. Ze wist het eigenlijk niet eens. Was ze boos? Ze haalde langzaam haar schouders op en neer.
"Ik.. Ik weet het niet.. Misschien wel, ja.." zei ze eerlijk. "Maar.. Waarom?" vroeg ze nu zachtjes. Al wist ze niet echt of ze het hier echt over wilde hebben.
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 3779
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 21
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Nikkay op 29/5/2018, 23:17

Rowan Rivers

Ze leek het gelukkig wel met hem eens te zijn, daar was hij blij mee. Ze staarde hem een tijde aan maar knikte toch. Hij was er blij mee, want hij wist niet hoe veel weerstand hij kon bieden als ze hier op door ging. Hij ging het niet lang volhouden, want dit was al zwaar voor hem, als ze doorging zou hij toegeven. Dat mocht niet gebeuren. Maar dat deed ze niet. Door zijn vraag keek ze meteen weg en dat gaf hem een akelig gevoel. Hij vond het lastig om hier over te praten en hij deed het liever niet, maar hij wist dat het moest. Bovendien had hij het Steven beloofd en hij was niet van plan om nog veel meer beloftes te breken dan hij al gedaan had de afgelopen tijd. Ze zei dat ze het niet wist, maar misschien wel. Waarschijnlijk wel dus. Ze vroeg nu waarom en daardoor ademde hij langzaam in. Hij wist zelf niet eens echt heel erg duidelijk waarom. 'Ik weet het niet goed.' zei hij dus ook eerlijk tegen haar. 'Het is euhm, moeilijk uit te leggen.' voegde hij er aan toe. 'Het is gewoon... het houdt mij constant bezig, ik probeer er niet aan te denken, maar op een gegeven moment...' begon hij, maar hij schudde zijn hoofd. Het voelde vreselijk om hier zo over te praten. Echt vreselijk. Bovendien gaf het hem een gevoel alsof hij een verklaring aan het afleggen was en dat maakte hem nogal terughoudend, wat als Katelynn opeens besloot dat hij te ver was gegaan en dat ze hier echt iets mee zou doen? Dan vertelde hij haar details waardoor het allemaal lastig te ontkennen werd. 'Ik wilde dingen doen die niet op een andere manier gingen en ik probeerde het echt te negeren, maar ik wilde jou geen pijn doen...' mompelde hij zacht. Het gaf hem zelfvertrouwen, een gevoel van zekerheid, van controle en macht. Maar hij wilde dat niet echt uitspreken, hij wilde niet dat ze nog negatiever over hem zou gaan denken. 'Het spijt mij, ik weet hoe fout het is en ik... ik wil niet dat het nog eens gebeurt.' zei hij zacht.
avatar
Nikkay

Aantal berichten : 21867
Registratiedatum : 22-10-13
Leeftijd : 24

Profiel bekijken

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Celiine_Famke op 29/5/2018, 23:42

Katelynn Camryn Leighton

Hij zei dat hij niet goed wist waarom hij het had gedaan en hij bleef wat ontwijkend en afstandelijk qua praten. Katelynn staarde hem aan en haalde langzaam adem. Er stonden diepe wallen onder haar betraande ogen en haar bezweette gezicht zag bleek.
“Vertrouw je mij niet?” vroeg ze nu opeens zacht. Ze had het idee dat hij dingen achter hield en was bang dat hij haar niet vertrouwde en haar daarom halve verhalen vertelde.
Hij zei wel dat hij er spijt van had en niet wilde dat het nog eens zou gebeuren. Daardoor knikte ze langzaam. Ze keek even een tijdje weg, maar keek daarna weer in Rowan zijn ogen. Ze hield zo zielsveel van hem en wilde het liefst nu in zijn armen kruipen. Dat leek het enige te zijn wat haar rustig kon krijgen. Maar iets in haar hield haar tegen. De spanning tussen hun. Ze slikte even moeizaam en keek weer weg. Het trillen van haar lichaam verergerde wat door de spanning en de emoties. Ze sloeg haar armen om haar lichaam heen en beet op haar lip terwijl ze voor haar uit staarde.
“Ik ben zo bang..” zei ze nu eerlijk. Haar stem muiszacht en licht bevend. Bang voor alle beelden in haar hoofd, bang voor de toekomst. Bang dat hun relatie kapot zou gaan, bang dat ze alleen achter zou blijven. Bang om te falen en bang dat ze haar baan kwijt zou raken. Bang dat ze te min was en dat ze nutteloos was. En bovenal bang voor haarzelf, met haar labiele gedrag. Wanneer ze hier alleen lag was ze soms echt in alle staten en ze was echt doodsbang dat het vroeg of laat fout zou gaan.
“Ik.. Ik wil niet zo eindigen..” klonk haar stem nu eerlijk. Doelend op Andrea. Ze wilde niet net zo wanhopig en depressief worden als Andrea was geweest. Ze wilde niet dat ze op het punt zou komen dat ze haarzelf wat aan zou gaan doen.
Een kotsmisselijk gevoel overspoelde haar en ze klemde haar kaken op elkaar.
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 3779
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 21
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Nikkay op 29/5/2018, 23:49

Rowan Rivers

Ze staarde hem aan en vroeg daarna opeens of hij haar niet vertrouwde, waardoor hij even terug staarde en daarna weg keek. 'Jawel, ik vertrouw je wel. Ik vertrouw je blind, Katelynn... maar dit alles... ik weet heel goed hoe fout ik zit en het voelt nogal akelig om een bekentenis af te leggen. Bovendien wil ik niet dat je ooit gedwongen wordt om te liegen voor mij, omdat ik je dingen vertel.' zei hij eerlijk tegen haar. Het had geen zin om tegen haar te liegen, Katelynn merkte duidelijk alles. Hij wilde haar niet het gevoel geven dat hij dingen voor haar achterhield, want dat was juist niet zijn bedoeling. 'En ik wil je geen pijn doen met wat ik zeg.' voegde hij er aan toe. Het waren geen leuke dingen en het waren zeker geen leuke gedachtes die er voor zorgde dat hij in staat was om mensen te verkrachten. Het was niet iets dat je makkelijk deelde. Ze keek hem een tijdje aan, maar daarna keek ze weer weg. Ze zei opeens dat ze zo bang was en daarna was het even stil, tot ze zei dat ze niet zo wilde eindigen. Daardoor slikte hij even en meteen daarna sloeg hij zijn armen om haar lichaam heen. 'Dat wil ik ook niet. En dat gaat niet gebeuren. We hebben fouten gemaakt, ik heb hele grote fouten gemaakt en daar moeten we van leren. Dat kunnen we. Dat kan jij. Ik weet het zeker. Ik weet heel zeker dat we hier bovenop komen. Dat we hier samen uit komen en dat het uiteindelijk weer beter zal gaan.' zei hij zacht tegen haar, maar wel vol vertrouwen. Hij bleef haar dicht tegen zijn lichaam aanhouden en hij streek over haar rug heen. 'Je kunt dit wel, Katelynn. Je kunt dit echt. Denk alsjeblieft aan alles wat we nog kunnen doen. Ik weet dat je bang bent en dat ben ik ook. Doodsbang. Maar het is nog niet te laat en we moeten er alles aan doen om de situatie te veranderen en verder te gaan met ons leven. Dat is wat je wilde toch? Verder waar we gebleven waren voor dit alles gebeurde? Dat wil ik ook. Heel graag. Ik wil verder met jou.' zei hij zacht tegen haar.
avatar
Nikkay

Aantal berichten : 21867
Registratiedatum : 22-10-13
Leeftijd : 24

Profiel bekijken

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Celiine_Famke op 30/5/2018, 09:16

Katelynn Camryn Leighton

Rowan zei dat hij haar blind vertrouwde, maar het voelde akelig om een bekentenis af te leggen en hij wilde haar niet in problemen brengen. Hij wilde niet dat ze gedwongen zou worden om te liegen omdat hij haar dingen had verteld.
Toen ze had gezegd dat zij niet zo wilde eindigen sloeg hij zijn armen om haar heen en zei hij dat hij dat ook niet wilde. En dat dat ook niet ging gebeuren. Ze hadden fouten gemaakt maar daar moesten ze van leren. Dat konden ze en hij wist heel zeker dat ze er weer bovenop zouden komen. Dat het uiteindelijk beter zou gaan. Katelynn knikte langzaam en drukte haar gezicht tegen hem aan. Ze wilde het zo graag geloven, maar op het moment vond ze dat erg lastig. Al had ze er werkelijk alles voor over om het weer zoals vroeger te hebben.
Rowan zei nog eens dat dat ze het kon en dat ze er alles aan moesten doen om verder te gaan met hun leven. Daarna zei hij dat dat was wat zij wilde en vroeg of dat nog zo was. Opnieuw knikte ze langzaam.
“Ik wil niets liever..” sprak ze zachtjes. Maar het was de waarheid.
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 3779
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 21
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Nikkay op 30/5/2018, 11:13

Rowan Rivers

Hij leek haar wel iets te kunnen overtuigen en daar was hij blij mee. Ze legde haar gezicht tegen hem aan en hij streek vol liefde door haar haren heen . Hij was zo ontzettend gek op haar. Alle gevoelens die hij voor Katelynn had waren ontzettend sterk. Hij hield echt heel erg veel van haar. Ze zei nu ook dat ze niets liever wilde en dat liet hem zwakjes glimlachen. 'Hou dan alsjeblieft vast aan dat gevoel. Dat is het belangrijkste. Dan komen we er wel. Hij wilde er alles aan doen om zichzelf te veranderen, maar hij wist dat het niet mee zou vallen. Hij deed dingen die hij nooit had kunnen verzinnen, alleen maar omdat het gevoel zo sterk was. Het was moeilijk om daar mee te stoppen. Heel erg moeilijk. Het was maar goed dat hij even bij Steven bleef. Hij bleef Katelynn vasthouden en na een tijdje keek hij haar weer aan. 'Is er nog iets dat je met mij wilt bespreken? Kan ik iets voor je doen?' Vroeg hij zacht. Hij was hier nu en hij wilde helpen, als ze met vragen zat wilde hij best kijken of hij antwoorden kon geven. Maar hij wilde hier ook niet te lang blijven, ergens zorgde het toch voor spanning, al was het heel fijn om bij Katelynn te zijn. Hij wilde alleen niet opeens in de verleiding komen om toch te gaan gebruiken .
avatar
Nikkay

Aantal berichten : 21867
Registratiedatum : 22-10-13
Leeftijd : 24

Profiel bekijken

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Celiine_Famke op 30/5/2018, 22:37

Katelynn Camryn Leighton

Ze zuchtte even zacht en het voelde onwijs fijn om zo tegen hem aan te zitten. Eigenlijk wilde ze niet dat hij meer weg zou gaan, maar ze wist dat het wel moest. Hij kon hier immers moeilijk constant blijven. En eigenlijk moest zij ook weer een beetje leren op haar eigen benen te gaan staan. Ook al zou dat zwaar zijn.
Langzaam knikte ze weer even toen Rowan zei dat ze zich aan dat gevoel vast moesten houden, dat was het belangrijkste en dan kwamen ze er wel. Ze hoopte het maar. Ze hoopte het heel erg. En ze keek er al enorm naar uit om gewoon weer thuis te zijn met zijn tweeën.
Met haar hoofd bleef ze tegen hem aan zitten terwijl ze merkte dat ze iets kalmeerde en het snakkende gevoel naar drugs ook iets af leek te nemen. Dat voelde fijn, want dat gevoel maakte haar vreselijk onrustig en maakte de situatie alleen maar erger.
Na een korte stilte keek Rowan haar weer aan en vroeg hij of er nog iets was wat hij met haar wilde bespreken of dat er nog iets was wat hij voor haar kon doen. Ze staarde hem even aan en dacht na, maar kon zo gauw niet echt iets verzinnen. "Ik wil gewoon dat je weet dat ik van je hou.." fluisterde ze nu zachtjes. Ze glimlachte even zwak en sloeg haar armen om hem heen. Het voelde allemaal zo dubbel, maar ze zou echt nooit afstand van hem kunnen doen.
avatar
Celiine_Famke

Aantal berichten : 3779
Registratiedatum : 28-11-13
Leeftijd : 21
Woonplaats : Alkmaar

Profiel bekijken http://www.faceliphotography.weebly.com

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Police Life

Bericht van Gesponsorde inhoud


Gesponsorde inhoud


Terug naar boven Ga naar beneden

Pagina 34 van 37 Vorige  1 ... 18 ... 33, 34, 35, 36, 37  Volgende

Terug naar boven

- Soortgelijke onderwerpen

 
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum