The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Pagina 4 van 27 Vorige  1, 2, 3, 4, 5 ... 15 ... 27  Volgende

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 13/1/2015, 14:15

Ebony Blake

Roy vroeg aan haar of ze nog ouders had daar en zacht knikte ze. 'Jep.' Was haar simpele antwoord, ze ging er niet over liegen, maar ook zeker niet teveel over uitweiden. Doordringend werd ze door hem aangekeken toen ze aangaf dat het er wel toe deed. De enige reactie die ze kreeg was een misschien, misschien zou hij het een keer vertellen, maar de kans was net zo groot dat hij het nooit ging vertellen. Eenmaal opgestaan liep ze weg, naar de plek waar ze eerder had gelegen. Roy maakte ondertussen de twee anderen al wakker. Ze nestelde zich op de grond, in de buurt van Finn en trok de dekens over haar lichaam heen. Stil liggen lukte niet helemaal, het was niet de meest comfortabele plek om te slapen, maar ze deed toch een poging om het meest comfortabele plekje te vinden. Uiteindelijk was het liggen op haar zij het meest prettig en trok ze haar knieën iets op. De deken trok ze opnieuw op tot haar kin en haar vermoeide oogleden vielen dicht. Eindelijk viel ze toch in een vrij diepe slaap.
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xAnouk op 13/1/2015, 14:50

Roy Nirash

Hij had het gevoel veel te kort geslapen te hebben. Hij werd wakker van het rumoer om zich heen en hij knipperde even met zijn ogen, iemand ging op zijn arm staan.
"Auw." Mopperde hij en hij kwam overeind, het was een klein jongetje die wat verloren rondliep. Hij zuchtte even zachtjes. Iedereen leek nog steeds compleet de weg kwijt te zijn, de meeste waren al wakker, sommigen staarden doods voor zich uit en kinderen huilden, wat een nachtmerrie... Waar was hij toch aan begonnen? Nu verwachtten ze waarschijnlijk allemaal van hem dat hij ze zou helpen, hij moest de leiding nemen, want niemand anders deed het. Hij wreef even over zijn gezicht heen en bleef nog een tijdje zitten.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20236
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 13/1/2015, 15:19

Ebony Blake

Het was vanzelfsprekend dat ze wakker werd, het was één grote onrust. Kinderen waren aan het huilen en was een hoop geroezemoes. Kreunend kwam ze overeind, haar lichaam was een en al stijfheid, voornamelijk haar armen voelden beurs. Ze wreef in haar gezicht waarnaar ze haar omgeving in zich opnam. Met tegenzin kwam ze overeind en rekte zich voorzichtig wat uit. Haar blik viel op een meisje die een jaar of 8/9 was, haar knuffelbeer had ze stevig in haar armen geklemd. Ebony knielde bij het verdrietige meisje neer, ze was zacht wat aan het snikken en grote krokodillen tranen zochten zich een weg over haar wangen. 'Wat heb jij een mooie beer, hoe heet hij/zij?' Vroeg Ebony vriendelijk, al klonk haar stem iets wat schor. Het meisje keek Ebony met haar grote groene kijkers iets wat gespannen aan. 'Ted.' Klonk haar zachte trillende stemmetje. Ebony glimlachte vriendelijk. 'Mooie naam, die past perfect bij hem! ' Complimenteerde ze het meisje die gestopt was met huilen. 'Ik heet Ebony en jij?' Vervolgde Ebony die nog steeds voor het meisje gehurkt zat. 'Lynn.' Er kon zelfs een kleine glimlach van af. 'Nou Lynn, hebben jij en Ted zin om mij even te helpen ? Ik dacht eraan om een beetje schoon te maken, heb je daar zin in?' Vroeg Ebony uitnodigend. Lynn knikte en kwam direct overeind, Ted stopte ze onder haar rechterarm. Ebony lachte even en glimlachte weer. 'Fijn dat je zo enthousiast bent! Dan gaan we maar snel aan het werk.' Ebony pakte haar deken vast en pakte twee punten vast. 'Kan jij voor mij de andere twee punten pakken, dan kunnen we hem samen opvouwen.' Legde Ebony geduldig uit. Het duurde misschien wel langer zo, maar ze kon dit jonge meisje ook niet aan haar lot overlaten en zo kon ze haar er toch mee betrekken. Begrijpend knikte de kleine Lynn en pakte wijs de twee overige punten van de deken vast.
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xAnouk op 14/1/2015, 11:40

Roy Nirash

Na een tijdje zag hij Ebony, toen hij eenmaal wakker was geworden, ze vouwde samen met een klein meisje de dekens op. Dan hadden ze wat te doen.
Hij sprak nog een vijftal mensen aan en vroeg of ze de kleintjes wilden vragen om de dekens op te vouwen, samen en om ze wat gerust te stellen.
Hij gooide nog wat blokken hout op het vuur en porde die weer aan, hoewel het nu weer een stuk warmer was dan in de nacht, was vuur ook een soort bescherming, wilde dieren hielden niet van vuur.
"Oké, wie van jullie weet er iets van planten af? Welke planten we kunnen eten en welke er giftig zijn?" Vroeg hij nu luid. Een meisje met een rond brilletje stak haar hand meteen de lucht in.
"Kom eens." Vroeg hij haar, ze kwam dichter naar hem toe, hij schatte haar op een jaar of zestien.
"Hoe heet je?" Wilde hij van haar weten. "Dany." Zei ze met een glimlach.
"Oké, ik wil een paar vrouwen en mannen mee met Dany, zij zal aanwijzen welke planten we kunnen eten en jullie zullen die samen met haar verzamelen." Sprak hij. Een paar kwamen al vrijwillig naar voren, maar de anderen bleven nog wat staan. Hij koos nu zelf een paar sterke mannen uit. "Ik wil dat jullie wapens meenemen, je weet nooit wat je tegenkomt, wees voorzichtig." Sprak hij ze toe.
Zo ging een groepje van vijftien man op pad om eetbare planten te zoeken.
"Maak allereerst manden om alles in te vervoeren." Zei hij nog. Hij keek hoe ze vertrokken.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20236
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 14/1/2015, 12:53

Ebony Blake

Lynn volgde netjes het voorbeeld van Ebony op. De rechter punt brachten ze naar de linkerpunt om daarna de nieuwe ontstaande punten vast te pakken. Nogmaals brachten ze de punten op de zelfde manier naar elkaar toe en probeerde de deken goed strak te houden zodat het glad bleef. Ebony liep nu naar Lynn toe en brachten de punten die ze vast hadden naar elkaar toe. Ook dit deden ze tweemaal en uiteindelijk bleef er een net pakketje over. 'Goed gedaan Lynn, fijn dat je me wilt helpen! Zullen we verder gaan met de andere dekens?' Vroeg Ebony vriendelijk aan Lynn die op haar beurt enthousiast knikte. Het meisje was gelijk een stuk opgewekter, de afleiding deed haar goed, al week Ted geen moment van haar zijde. Pas toen ze een andere deken op wilde pakken ontdekte Ebony dat meerder hun voorbeeld opvolgden. Fronsend keek ze rond, het was haar helemaal niet opgevallen. Het ging zo in ieder geval een stuk sneller, er waren nu al meerdere deken opgevouwen. Haar blik bleef even op Roy hangen, hij stond met een groepje mensen, maar ze kon niet horen waar ze het over hadden. 'Oké laten we dan maar verder gaan.' Mompelde Ebony waarnaar ze haar blik losrukte en Lynn weer de twee punten gaf. In een vlot tempo werden alle deken opgevouwen waardoor er direct meer ruimte ontstond en het een stuk overzichtelijker was. 'Bedankt voor je hulp.' Zei Ebony met een glimlach tegen Lynn nadat ze de laatste deken hadden opgevouwen en die bij de rest legde. Een blonde pluk was losgeraakt uit haar staart en Lynn stopte die gelijk achter haar oor. Lynn haar blik was gericht op Ebony's bruine lokken die ze had ingevlochten. 'Ik wil dat ook...' Zei Lynn met een pruillipje. 'Wat wil je ook?' Vroeg Ebony niet begrijpend, maar vriendelijk. Lynn wees naar Ebony's haren. 'Je haar, wil je dat ook bij mij doen. Ik kan dat niet, mama deed altijd mijn haren...' Klonk haar stemmetje zag. Ebony had een brok in haar keel en er brak echt iets van binnen, hoe hadden ze ook dit jonge meisje mee kunnen sturen. 'Ja, ja natuurlijk wil ik dat doen.' Zei Ebony uiteindelijk met een glimlach. 'Ga maar even zitten anders.' Voegde ze eraan. De kleine Lynn ging op de grond zitten en Ebony ging achter haar zitten op haar knieën. Ze haalde de staart los en ontklitten de blonde lange haren van Lynn zo voorzichtig mogelijk met haar vingers. Vervolgens vlocht ze de haren netjes in en maakte de vlecht aan de onderkant vast met een elastiek. 'Zo klaar.' Zei Ebony terwijl ze opstond en Lynn draaide zich gelijk om met een grijns. Ze wreef over haar net ingevlochten haren. 'Dankjewel!' Zei ze enthousiast. 'Graag gedaan, ik moet alleen nu wel even snel verder gaan, ik kom zo wel weer naar je toe oké?' De blik van Lynn veranderde razendsnel naar een grote teleurstelling en ze pakte Ebony haar hand vast. 'Mag ik met je mee?' Opnieuw trok ze dat pruillipje. Ebony beet peinzend op haar lip. 'Oke, eventjes dan...' Gaf ze toe, Lynn liet haar hand niet meer los en Ebony glimlachte even. Samen liepen ze naar Roy toe. 'Goedemorgen.' Begroette Ebony hem. 'Lynn zou ons graag willen helpen, dus we vroegen ons af wat er op dit moment van belang is om te doen?' Legde ze hem uit en keek even met een glimlach opzij naar Lynn.
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xAnouk op 14/1/2015, 16:18

Roy Nirash

Hij was net aan het verzinnen wat de anderen konden doen, terwijl die specifieke vijftien onderweg waren voor kruiden, toen Ebony langs kwam. Hij keek naar haar op.
"Goedemorgen." Knikte hij haar toe. Ze zei dat Lynn, waarschijnlijk het meisje wat naast haar stond, hun graag wilden helpen en ze vroeg zich af wat nu van belang was.
"We hebben drinkwater nodig." Zei hij tegen haar en tegen het kleine meisje.
"Ik bedacht me dat we van het pantser van de raket wel kommetjes kunnen maken door het te verhitten in het vuur." Vertelde hij.
"Willen jullie helpen de raket slopen?" Vroeg hij met een glimlach aan Lynn.
Hij keek naar een groep jongens. "Durven jullie te jagen?" Vroeg hij ze. Er werd wat aarzelend geknikt. "Neem allemaal een wapen mee en ga op zoek naar vlees, iets simpels als een vogel is ook goed, maar zorg dat er genoeg is voor iedereen." Sprak hij ze toe. De rest waren nog een paar ouderen en vooral kinderen.
"Helpen jullie mij ook mee?" Vroeg hij aan de kleintjes, die konden makkelijk met hun kleine vingers het pantser eraf slopen. Hij wilde dat de rest hier bleef, om goed op elkaar en op het vuur te letten. Hij vroeg ze om er nog twee vuren bij te maken, zodat ze daardoor omringt werden.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20236
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 14/1/2015, 16:39

Ebony Blake

Op dit moment hadden ze drinkwater nodig, dat was op dit moment zeer van belang. Het eerste wat moest gebeuren was kommetjes te fabriceren van het materiaal van de raket zodat ze water konden scheppen. Enthousiast knikte Lynn toen Roy vroeg of ze mee wilde helpen met het slopen van de raket. Ze grijnsde breed en liet zelfs Ebony's hand los en begon er al naar toe te lopen. 'Kom laten we gelijk beginnen!' Klonk ze wijs en enthousiast. Ebony grijnsde, het was fijn om haar opgewekt te zien. Ze begreep het wel, ze wilde ook graag meehelpen en zo hoefde ze niet aan de nare dingen te denken. 'Enthousiasteling.' Grinnikte ze en keek naar Lynn die al richting de raket huppelde met haar Ted onder haar arm. Ondertussen vroeg Roy aan een groep jongens of ze durfden te jagen en wat aarzelend werd er geknikt. Ook vroeg hij aan wat andere jonge kinderen of ze mee wilde helpen. 'Ben blij dat de rust weer wat is wedergekeerd.' Mompelde ze terwijl ze terugdacht aan de onrust van eerder vandaag. 'Is er al een plek gevonden waar drinkwater is?' Vroeg ze aan Roy waarnaar ze in de richting van de raket begon te lopen. Ook de andere jongere kinderen liepen mee en Lynn huppelde vrolijk terug en voegde zich bij hen.
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xAnouk op 14/1/2015, 16:47

Roy Nirash

Het meisje knikte enthousiast en hij glimlachte er even door, hij had niet veel met kleine kinderen, maar het meisje was best schattig. Hij pakte zelf een speer met zich mee, voor alle veiligheid toen het meisje wel met hem mee wilde. Ze liep al weg. Hij gebaarde naar de andere kinderen dat ze mee konden komen en die werden aangestoken door het enthousiasme van Lynn.
"Ik voel me net de rattenvanger van Hamelen." Lachte hij plagend. Ebony zei dat ze blij was dat het weer rustig was en Roy knikte daardoor. Als iedereen wat te doen had, ging het gewoon veel beter. Er werd daarna aan hem gevraagd of hij al wist waar drinkwater was. Hij knikte opnieuw.
"Het water hier is heel schoon, ook dat wat in de rivieren stroomt, toen ik gisteren... gisteren avond hoorde ik een beekje stromen, daar kunnen we water vandaan halen, dat is dichtbij." Hij huiverde even, als hij nog terug dacht aan de jongen die hij had zien liggen daar, kreeg hij gewoon de rillingen. Ze stonden nu voor de raket en de kinderen vroegen wat ze moesten doen.
"Slopen." Sprak hij plagend en ze gingen er vrolijk tegenaan.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20236
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 14/1/2015, 18:25

Ebony Blake

Ebony lachte om zijn opmerking dat hij zich net de rattenvanger van Hamelen voelde. 'Ik mag toch wel hopen dat je ze niet gaat opsluiten.'  Reageerde ze plagend op hem met een glimlach. Instemmend knikte hij dat het fijn was dat de rust was wedergekeerd. Iedereen wist nu wat zijn of haar taakje was en dat werkte toch een stuk prettiger, zo konden ze tenminste iets opbouwen. Hij wist waar ze drinkwater konden vinden, het water was hier heel schoon. Ze merkte zijn aarzeling op toen hij over gisteravond sprak. Gisteravond had hij een beekje horen stromen, toen hij dus opzoek was gegaan naar de jongen. Die dus niet meer terug gekomen is en wel dood moest zijn. Eenmaal bij de raket aangekomen vroegen de kinderen wat ze moesten doen, dit was natuurlijk slopen. Direct gingen de kinderen vrolijk aan de gang. 'Eigenlijk zouden we hem moeten begraven.' Was haar reactie omdat hij het zonet over gisteravond had, al had ze natuurlijk geen idee wat hij precies aan had getroffen. Hij wilde het er misschien dan niet over hebben en had niet losgelaten wat hij had aangetroffen, dat betekende niet dat zij er niet meer over zou beginnen. Even keek ze hem nog aan waarnaar ze weg liep en de kinderen mee ging helpen slopen.
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xAnouk op 14/1/2015, 20:33

Roy Nirash

Ze lachte om zijn opmerking en ze hoopte dat hij ze niet ging opsluiten, hij schudde daardoor zijn hoofd. "Zeker niet, ik zal voor ze zorgen." Sprak hij zacht, het voelde vreemd, maar toch goed, af en toe dacht hij er wel eens over na, maar hij wist dat het echt goed was dat hij deze keuze gemaakt had om de leiding te nemen. Hij kon niet naar andere mensen luisteren, dus moest hij eigenlijk wel.
Ze ze dat ze hem eigenlijk moesten begraven, hij keek haar even aan, doordringend.
"Dat kan niet meer." Klonk zijn stem hees en aangedaan. Hij slikte even en klauterde daarna de raket weer in. Hij sloopte het programmeringspaneel en zocht naar iets klein genoeg om de armbanden mee te kunnen openen. Hij mompelde zacht in zichzelf zodat hij onthield welke dingen hij tegenkwam hier.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20236
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 14/1/2015, 20:46

Ebony Blake

Het kon niet meer, dat waren zijn woorden geweest. De jongen kon niet meer begraven worden. Ze huiverde ervan. Het moest verschrikkelijk zijn geweest wat hij had aangetroffen, wat natuurlijk verklaarde waarom hij er niets over los liet. Maar wat had dit het kon dus goed nog veel vaker gebeuren... De gedachten leiden haar maar af en ze kon zich niet goed aan het werk zetten. Diep ademde ze in en probeerde de gedachten uit haar hoofd te schudden. Stijfjes kwam ze terug overeind en keek naar de welwillende kinderen die goed hun best deden en al aardig wat materiaal verzameld hadden, het liet haar glimlachen. Kort was haar blik op Roy gericht die de raket aan het afzoeken was, ze had nu wel spijt dat ze zo aan het drammen was geweest. Zijn stem had zo aangedaan geklonken.
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xAnouk op 14/1/2015, 21:24

Roy Nirash

Hij had een miniem schroefje gevonden, hij zette die nu in de armband en kon zo het schermpje losmaken. Hij had het dus allemaal goed verstaan via de radio frequenties, nu keek hij naar al de kleine draadjes, hij moest de rode en de groene tegelijkertijd lostrekken, als hij de verkeerde had, zou het zijn dood betekenen waarschijnlijk... Hij haalde even diep adem en trok ze er resoluut uit. De armband ging langzaam open en viel van zijn pols af. Hij grijnsde.
"Ebony, kom eens!" Riep hij haar toe, hij keek even om zich heen om te kijken waar ze was, tussen al die kleine kinderen viel ze meteen op.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20236
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 14/1/2015, 21:37

Ebony Blake

Ebony was naar de jonge Lynn toegelopen die haar taak serieus en enthousiast opnam en goed aan het werk was. 'Wat ben jij hard aan het werk zeg, goed van je.' Complimenteerde Ebony haar met een vriendelijke glimlach. Lynn grijnsde van oor tot oor, duidelijk erg gevoelig voor complimentjes. 'Jaha. Mama zei altijd dat dat heel belangrijk is om goed je best te doen.' Legde Lynn wijs uit. Ebony knikte wat en slikte toch even. 'Daar heeft jou mama helemaal gelijk in Lynn.' Beaamde ze. Alert keek Ebony op toen ze haar naam hoorde. Roy riep haar dat ze moest komen. 'Ik ben even weg, ik kom zo weer terug.' Beloofde ze Lynn waarnaar ze direct naar Roy toe liep. Haar blik was bezorgd, op dit moment was ze een en al spanning en ze kon niet goed peilen aan zijn stem of het iets positiefs was. 'Wat is..' Begon ze, maar zag toen dat hij zijn armband af had. Ze grijnsde en haalde opgelucht adem. Ze stak gelijk haar pols naar hem uit. 'Haal dat rotding er maar af.' Zei ze met een grijns.
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xAnouk op 14/1/2015, 21:42

Roy Nirash

Ze kwam, hij zag haar haast overbezorgde blik, maar zelf grijnsde hij even. Hij merkte dat ze echt gaf om de gevoelens van andere mensen, ze moest er alleen voor zorgen dat ze daar niet onder ging bezwijken en dat kon nog wel eens heel erg zwaar worden, vooral hier. Hij wist zeker dat ze dit niet allemaal gingen overleven... zeer zeker niet.
Ze wilde vragen wat er aan de hand was, maar toen opeens grijnsde ze en stak ze haar pols naar hem uit met de woorden dat hij het rotding eraf moest halen.
"Stilzitten hé." Plaagde hij. Hij opende het klepje bij de hare, hij hield haar pols vast en pakte voorzichtig de twee draadjes die hij er net zo snel uitrukte als hij net bij zichzelf had gedaan. Daarna viel ook haar armband van haar pols af.
"Dat ding zat strak zeg." Mompelde hij en hij streek even met zijn vingers over de plekken rond haar pols. Zelf had hij maar een paar kleine plekjes.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20236
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 14/1/2015, 21:59

Ebony Blake

Voordat hij aan het werk ging zei hij nog plagend dat ze stil moest zitten. 'Ik zal een poging wagen.' Grijnsde ze. Het duurde niet lang, hij opende het klepje en rukte de twee draadje er snel  uit. De armband viel met een doffe klap op de grond. De armband had een duidelijke afdruk rond haar pols achtergelaten omdat hij zo strak had gezeten, het metaal had gesneden in haar huid. Roy mompelde dat die zo strak had gezeten en streek even met zijn vingers over de plekken rond haar pols. Simpel haalde ze haar schouders op en wreef nu zelf langs haar beurse pols. 'Ze vonden me denk ik niet zo aardig.' Grapte ze. 'Maar bedankt! Ben blij dat ik er van af ben.' Bedankte ze hem en toverde een vriendelijke glimlach tevoorschijn. Kort richtte ze haar blik over haar schouder en keek naar jonge kinderen die goed hun best deden. Ze had een groot verantwoordelijkheid gevoel en voelde zich verplicht om hen nauwlettend in de gaten te houden, zodat ze niets overkwam. Terug keek ze naar hem en vervolgens weer naar haar pols. Het was maar goed dat ze zo snel van het ding was afgeraakt, juist omdat ie zo strak zat.
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xAnouk op 14/1/2015, 22:05

Roy Nirash

Hij liet haar pols meteen weer los wanneer ze zelf over de plekken streek met haar vingers, ze haalde haar schouders op en zei dat ze haar niet zo aardig vonden. Hij grinnikte zacht.
"Misschien moet je maar blij zijn dat ze dat vonden." Zei hij, anders was ze hier misschien wel nooit beland, dan zou ze binnenkort sterven in de Ark...
Wanneer hij een raar geluid hoorde, spande hij aan. Hij pakte de speer die naast hem lag en keek om het hoekje van de raket. Een paar kinderen gilden en hij zag de bosjes bewegen.
"In de raket, snel!" Zei hij tegen ze. Struikelend en rennend kwamen ze zijn kant op. Hij keek even naar Ebony.
"Bescherm ze." Klonk zijn stem donker. Hij probeerde de deur van de raket te sluiten, maar die bleef halverwege steken. Niet veel later kwam er een monster uit de struiken, hij stond even als verstijfd en zijn hart klopte in zijn keel.
Het had de kop van een woeste stier en het lichaam van een panter, vooral die klauwen... die leken haast te schitteren in het zonlicht, zo scherp. Roy slikte even en keek het beest aan. Het kwam woest op hem afgestormd en hij sprong op het laatste moment gehaast opzij, zodat het beest hem net niet raakte, wat hij niet had verwacht, was dat het beest veel sneller was omgekeerd dan hij zelf...
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20236
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 14/1/2015, 22:23

Ebony Blake

Roy opperde dat het misschien wel beter was dat ze haar niet zo aardig vonden. Met het idee in haar achterhoofd wat hij eerder had verteld over de Ark was het misschien wel beter. Want ook daar had ze het waarschijnlijk niet lang overleefd, maar hier was ook maar de vraag. Uit het niets doemde er een raar gorgelend geluid op. Gespannen en alert keek Ebony rond, maar haar mond viel open bij het zien van het grote lelijke monster. De rillingen liepen over haar rug heen en even was ze verstijfd. Wanneer Roy riep dat ze de raket in moesten raakte ze pas weer bij zinnen en kwam ze in beweging. 'Ja, ja natuurlijk.' Reageerde ze met trillende stem op Roy en leidde de kinderen de raket in. Een kleine jongen viel op de grond, ze tilde hem op en rende als laatste met hem in zijn armen de raket in. Roy deed een tevergeefse poging om de deur te sluiten, maar die bleef steken. Paniekerig keek ze rond, de kinderen waren overstuur en gehuil klonk door elkaar. Haar blik viel op een luik, het luik waar Roy gister onder meer de dekens uit had geplukt. Ze rende erheen. 'Kom, ga hier maar in.' Ze probeerde zo rustig mogelijk te klinken. Ze tilde de jongen de ruimte in en al snel volgde de rest van de jonge kinderen het voorbeeld. Het was gelukkig ruim genoeg 'Jullie zijn hier veilig, dat beloof ik. Ik weet dat het allemaal heel spannend is, maar probeer toch stilletjes te zijn. ' Legde ze de kinderen uit. Braafjes knikte ze, een aantal bleven natuurlijk wel snikken. 'Ik doe het luik dicht zodat jullie echt veilig zitten, ik blijf in de buurt en zorg ervoor dat jullie niets overkomen, echt waar.' Zei ze hen, echter greep Lynn haar pols vast voordat ze ook maar het luik kon sluiten. 'Neenee, blijf bij ons, alsjeblieft, ik vind het eng. ' Klonk het kleine meisje overstuur. 'Het is maar voor heel even, ik ben zo terug, echt waar.' Ook al vond ze het moeilijk, ze moest sterk blijven nu. Het luik sloot ze waarnaar ze het eerste beste voorwerp greep wat haar wel geschikt weet. Ze glipte door de halfdichte deur en zag hoe het dier weer op Roy afstormde. Krachtig gooide ze het voorwerp tegen de kop van het beest aan waardoor het even afgeleid raakte en woest om zich heen keek...
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xAnouk op 14/1/2015, 22:28

Roy Nirash

Hij kon zich niet eens omdraaien, hij werd omver gestoten door het monster, hij kreunde zacht even en wanneer hij dacht dat hij vermorzeld werd, leek het dier afgeleid te zijn. Hij kwam vluchtig overeind en zag hem nu op Ebony afstormen, ze had wel pit, dat was duidelijk... Roy rende nu langs het dier, waardoor het beest weer stilstond en daarna achter Roy aanging. Roy stopte weer, draaide zich om met de speer voor zich uitgericht. Het beest rende recht in de speer, maar raakte met zijn klauwen nog de borst van Roy, waardoor zijn shirt aan flarden werd gescheurd.
Hij hijgde en wierp het dier met een krachtige stoot opzij en haalde de speer eruit. Hij ging langzaam op zijn knieën zitten en voelde het warme bloed over zijn lichaam glijden, het was niet heel ernstig gelukkig, maar dit soort aanvallen, dat sloopte hem echt... hij was doodsbang, maar hij wist dat hij niets anders kon dan initiatief nemen en het dier dood te steken...
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20236
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 14/1/2015, 22:46

Ebony Blake

Het dier stootte Roy omver, maar doordat Ebony hem raakte werd hij afgeleid en stormde nu op haar af. De angst nam toe, ze was zich er nu pas echt bewust van dat ze geen wapen had. Ze wist niet wat ze moest doen, gelukkig was Roy haar dan ook voor en rende het dier voorbij. Opnieuw stond het stil en rende weer achter hem aan. Echter was Roy hem te slim af en rende het dier recht in de speer, maar ook hij kwam er niet zonder kleerscheuren vanaf. Het dier raakte  zijn borst met zijn klauwen voordat het dood op de grond viel. Geschrokken en angstig rende ze op hem af, knielde bij hem neer en pakte hem bij zijn schouders vast, trillend. 'Shitsshit..' Was haar paniekerig eerste antwoord toen ze zijn bebloede lichaam zag, het dier had zijn shirt aan flarden gescheurd en een rode substantie kleurde zijn huid en kleding rood. Gelukkig kwamen er al anderen aangerend. 'Breng hem naar het kamp, ik kom er zo aan, maar ik moet eerst naar de kinderen toe. ' Legde ze uit en begrijpend knikte ze. 'God eh, je bent echt een held, de tweede keer al.' Zei ze nog snel tegen Roy waarnaar de anderen hem hielpen en zij terug naar de raket rende. Ze opende het luik en trof doodstille maar angstige kinderen aan. 'We zijn weer veilig!' Vertelde ze de kinderen en direct vlogen ze de ruimte uit, Lynn vloog Ebony gelijk om de nek waardoor ze nog meer net haar evenwicht kon houden. Sommige kinderen barsten juist nu in huilen uit, vanwege de spanning. 'Het is allemaal goed, we gaan snel terug naar het kamp oké? Blijf allemaal bij mij in de buurt. ' Legde ze hen uit en braafjes knikte ze. De kleine jongen die eerder gevallen was had last van zijn knie en Ebony tilde hem op waarnaar ze terug naar het kamp liepen.
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xAnouk op 14/1/2015, 22:54

Roy Nirash

Hij slikte even en keek om toen hij Ebony hoorde rennen, ze kwam op hem af en knielde bij hem neer, haar handen op zijn schouders. ze reageerde paniekerig.
"Hé, rustig maar... het is niet heel erg, ik overleef het echt wel." Glimlachte hij nu, wat bibberend. Er kwamen anderen aan en hij werd overeind geholpen.
"Laat maar, ik kan makkelijk zelf lopen." Glimlachte hij. Hij kwam overeind en hoorde Ebony nog zeggen dat hij een held was. "Ik deed het in mijn broek." Sprak hij met een grijns tegen haar.
"Zorg maar voor de kinderen, alsjeblieft." Fluisterde hij. Van de mensen die hem kwamen halen, liet hij er nog een paar met de kinderen meegaan, een paar werden er getild.
Het beest werd ook meegenomen en een man ondersteunde hem. Hij zuchtte even zachtjes, maar goed dat hij die speer meegenomen had. Het bloed droop er nog vanaf, het maakte hem misselijk, maar het was doden of gedood worden, hij had geen andere keuze.
Hij werd tegen een paal neergezet bij het kamp aangekomen. De mensen die vruchten en andere eetbare planten hadden geplukt waren inmiddels terug, dat waren ook degene die hem geholpen hadden.
Ze keken hem allemaal met grote ogen aan. "Het is niets." Zei hij met een glimlachje.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20236
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 15/1/2015, 11:57

Ebony Blake

Gelukkig kwamen er nog wat anderen aan die ook wat kinderen optilden. Met de jongen opgetild en Lynn aan haar hand liepen ze in de richting van het kamp. Ondertussen werd het dier ook meegenomen. Ze bleef praten tegen de kinderen zodat het hen wat afleidde en ze niet teveel op dat dier lette. Eenmaal op het kamp aangekomen zag ze dat Roy tegen een paal was aangezet, er liep al iemand naar hem toe om zijn wonden te verzorgen. Met de jonge kinderen liep ze verder het kamp in en gingen allemaal even zitten. Op een kindvriendelijk manier probeerde ze te vertellen wat er gebeurd was, de kinderen hadden het dier namelijk ook gezien en hadden ook recht op de waarheid. Ze hoopte ook dat hen zo wat meer rust gaf. 'Dus hij heeft ons gered?' Vroeg de kleine Lynn nieuwsgierig terwijl ze uitgebreid naar Roy wees. Ebony knikte zacht. 'Ja dat klopt.' Voordat ze ook maar amper haar woorden had uitgesproken was het dametje Lynn al overeind gesprongen en naar hem toe gerend. 'Bedankt dat je ons hebt gered!' Klonk haar wat scherpe en dankbare stemmetje waarnaar ze hem een kus op de wang gaf en weer keihard terug rende en giechelend op Ebony's schoot plofte. Ebony schoot zacht in de lach vanwege Lynn's gedrag. 'Dat was lief van je.' Complimenteerde ze haar en Lynn knikte uitbundig.
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xAnouk op 15/1/2015, 12:11

Roy Nirash

Dany kwam naar hem toe, ze vertelde hem dat ze wist hoe ze hem kon helpen, haar moeder was altijd verpleegster geweest en ze had veel van haar geleerd. Roy knikte daardoor even. "Ga je gang, meisje." Sprak hij zacht, hij trok zijn shirt uit en liet zich helpen door Dany, ze deed het nog best goed en snel, gelukkig maar dat er wel een grote verbanddoos in de raket aanwezig was geweest. Hij keek op toen hij Lynn naar hem toe zag komen. Hij werd bedankt dat hij ze had gered en hij kreeg een kus op zijn wang. Daarna rende ze weer terug naar Ebony en hij schudde even grijnzend zijn hoofd. Misschien deed hij het hier wel voor, dat de mensen hem dankbaar waren. Hij zag dat er al een paar automatisch begonnen met het schoonmaken van het beest en de vacht eraf trokken en die naast de andere vacht neerhingen. Zo konden ze drogen en dienen als kleden. Het voelde behoorlijk prehistorisch allemaal, maar eigenlijk genoot Roy daar gewoon van. Het leven was simpel. Dany was klaar en hij keek even naar zijn borst.
"Ziet er goed uit, bedankt." Glimlachte hij haar toe. Ze knikte alleen een beetje en ging weer verder. Alle platen die ze van de raket hadden gesloopt lagen nog op een hoop. Hij wenkte een paar jongens bij zich en overlegden hoe ze het beste de stalen platen konden omsmelten tot grote kommen voor het drinkwater. Twee van de jongens kwamen nog met betere ideeën en Roy knikte glimlachend.
"Probeer het maar, pas op voor jullie vingers." Glimlachte hij. Hij bleef nu zelf liever even zitten, want hij moest toegeven dat het nog best wel stak.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20236
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 15/1/2015, 12:26

Ebony Blake

Ondanks wat er net allemaal gebeurd is leken de jonge kinderen het toch goed op te pakken en leken ze toch aardig gerustgesteld  nu. Lynn was met haar hoofd op haar schoot gaan liggen en Ebony had een deken over haar tengere lijfje heen gelegd, het meisje was gebroken, op. Waarschijnlijk door al die spanningen, wat natuurlijk goed te begrijpen was. Rustgevend aaide ze over haar hoofd en uiteindelijk viel het jonge meisje in een rustige slaap. Na nog een tijdje bij de kleintjes gezeten te hebben kwam ze toch overeind, ze waren toch op het kamp en er waren nog andere bij. Voorzichtig tilde ze Lynn iets op en legde haar voorzichtig weer neer zodat ze verder kon slapen, gelukkig bleef ze ook verder slapen en had ze haar niet wakker gemaakt. 'Het zag er niet naar uit dat je het in je broek deed anders.' Plaagde ze Roy met een kleine grijns toen ze naar hem toe kwam lopen. Het waren zijn eigen woorden geweest. Ze keek kort naar zijn verbonden wonden en keek hem daarna weer aan. 'Doet het niet veel pijn?' Vroeg ze voorzichtig.
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xAnouk op 15/1/2015, 12:36

Roy Nirash

Hij staarde naar de jongens die druk aan het knutselen waren met de platen, het liet hem glimlachen, ze werkten goed samen met z'n allen. Ineens hoorde hij de stem van Ebony weer, hij keek op en zag dat ze naar hem toegelopen kwam.
"Sst... niet zo hard." Sprak hij plagend tegen haar. "Weet je, ik las altijd veel, ik weet hoe je een beest moet doden, maar dat hij zo snel om kon draaien, had ik nooit verwacht, toen ik daar lag dacht ik echt dat het gebeurd was met me, gelukkig redde je me." Glimlachte hij haar toe. Ze keek naar het verband en vroeg of het niet veel pijn deed.
"Wel een beetje, maar ik denk dat het allemaal nog veel erger zal worden, hoe langer we hier zijn..." Vertelde hij zacht.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20236
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 15/1/2015, 12:54

Ebony Blake

Ze grijnsde toen hij zei dat ze niet zo hard moest doen. Ze ging bij hem zitten terwijl hij vertelde dat hij altijd veel las. Daardoor wist hij hoe hij een dier moest doden, maar dat het zo snel om zou draaien had hij niet verwacht. 'Zoveel deed ik niet, ik ben blij dat het toch het gewenste effect had en hij tenminste afgeleid raakte.' Vertelde ze hem, het was natuurlijk maar een pure gok geweest. Ze had namelijk te ver weg gestaan om echt iets uit te kunnen richten. Het deed een beetje pijn, maar hij vermoedde dat het allemaal nog veel erger zou worden. Zacht en treurig knikte ze. 'Daar ben ik ook bang voor ja. ' Zuchtte ze. 'Eigenlijk moeten we iets van een omheining zien te maken dat niet iedereen en alles zo hier heen kan komen. Stel een van de kleintjes lopen buiten, die zijn in één hap weg..' De bezorgdheid was duidelijk te horen in haar stem en ze slikte even. 'Het is wel veel werk, maar ik denk wel dat het verstandig is. Dan hebben we ook veel meer overzicht. '
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van Gesponsorde inhoud


Gesponsorde inhoud


Terug naar boven Go down

Pagina 4 van 27 Vorige  1, 2, 3, 4, 5 ... 15 ... 27  Volgende

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven

- Soortgelijke onderwerpen

 
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum