The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Pagina 6 van 27 Vorige  1 ... 5, 6, 7 ... 16 ... 27  Volgende

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 17/1/2015, 23:20

Ebony Blake

Roy klopte op de grond naast zich terwijl hij zei dat ze moest komen zitten. Ze ging op de grond zitten en legde de slapende welp tussen hun in. Het belangrijkste was dat ze voor zichzelf moest blijven zorgen. 'Ik voel me prima hoor, niets aan het handje.' Overtuigde ze hem met een glimlach. Ze schudde direct haar hoofd toen hij over eten begon. 'Nee, ik hoef niet.' Mompelde ze vervolgens. Ze zou het er net zo hard weer uit gooien, ze zou echt geen hap weg krijgen. Wat dat betreft was ze een moeilijke eter, ze lustte wel veel, maar zodra ze veel spanning had kreeg ze het echt niet weg. En vooral als ze zoiets als vandaag aantrof, ja dan lukte het al helemaal niet meer. Puur door er aan te denken werd ze alweer misselijk. Vandaag had ze zich zoveel zorgen gemaakt, het zou beter zijn als ze het van zich af zette voor het slapen. 'Ging dat maar zo makkelijk.' Sprak ze zachtjes terwijl ze haar broek bestudeerde en met haar hand over haar bovenbeen wreef. Ze moest glimlachen toen hij er over begon dat ze al een welp had om voor te zorgen. Ook zij keek even naar Lynn die al in slaap was gevallen, gelukkig. 'Ja, ze is niet bij me weg te slaan... Dat was niet helemaal mijn bedoeling geweest. Maar ben blij dat ze in ieder geval opgewekt weer is. ' Vertelde ze hem terwijl ze haar blik weer losrukte van het vredig slapende jonge meisje.
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xAnouk op 18/1/2015, 11:11

Roy Nirash

Ze kwam naast hem zitten en hij aaide nu door de vacht van de slapende welp. Hij was heerlijk zacht. Ze voelde zich prima en had geen honger.
"Je hebt de hele dag al helemaal niets gegeten... ik snap dat je door die drie jongens geen trek meer hebt, het zag er afschuwelijk uit, dat weet ik... ik heb het ook gezien..." vertelde hij haar zachtjes. Hij sloot zijn ogen even en haalde diep adem.
"Maar als je de hele dag niets eet, heb je morgen geen energie en dan zou je de hele dag in het kamp moeten blijven." Legde hij aan haar uit. "Je zult ziek worden en steeds zwakker, dus eet nou maar gewoon iets.." drong hij aan.
"Het van je afzetten leer je vanzelf... dat komt wel, je word vanzelf nuchterder." Gaf hij met een glimlachje aan. Hij legde zijn hand zachtjes op haar schouder.
"Zorg er dan maar goed voor dat je er gezond uit blijft zien, ze is te jong om zich zorgen te maken." Sprak hij over Lynn.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20236
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 18/1/2015, 20:08

Ebony Blake

De hele dag had ze al niets gegeten. Verbaasd keek ze hem aan toen hij over de drie jongens begon. Ze slikte even en keek weg van hem. Ook hij had ze aangetroffen. 'Ooh..' Klonk haar stem zacht en ze beet op haar lip. Hij deed een poging om haar over te halen om wel iets te eten. Als ze niet at zou ze morgen helemaal geen energie hebben, ze zou zwakker worden en ziek kunnen worden. 'Ik krijg gewoon echt niks weg nu...' Sprak ze eerlijk uit naar hem. Het van zich afzetten zou vanzelf komen. Ze voelde zacht wat op haar schouder en keek er gelijk gespannen naar, het was zijn hand. Ze moest er maar voor zorgen dat ze er gezond uit bleef zien, Lynn was te jong om zich zorgen te maken. 'Het is ook niet dat ik niet wil eten, maar ik krijg het nu gewoon niet weg.' Verdedigde ze zichzelf wat fel, omdat hij er over door bleef gaan. Het frustreerde haar een beetje dat hij er over door bleef gaan en op haar gevoel in praatte door Lynn er bij te betrekken. Ergens diep van binnen wist ze dat hij gelijk had, dat ze moest eten, maar het idee dat ze het toch niet weg kreeg overstemde sterk. 'Laat ook maar, ik ga slapen.' Bromde ze een beetje en maakte aanstalten om overeind te komen en weg te lopen.
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xAnouk op 18/1/2015, 20:17

Roy Nirash

Ze vertelde dat ze echt niets weg kreeg nu en hij zuchtte even zachtjes. Hij zag haar gespannen naar zijn hand kijken. "Sorry..." Fluisterde hij zachtjes en hij liet zijn hand weer zakken en besloot de welp opnieuw te aaien.
Ze werd feller, ze wilde echt niet eten en daarna bromde ze dat ze ging slapen. Hij slikte even en keek naar haar.
"Het spijt me, Ebony... ik maak me gewoon zorgen om je, ik wil niet dat je ziek wordt, maar ga maar lekker slapen. Ik wilde je niet echt dwingen eigenlijk..." sprak hij zacht tegen haar en hij slikte even.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20236
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 18/1/2015, 21:23

Ebony Blake

Haar lippen perste ze op elkaar. Hij bood zijn excuses aan haar aan, hij maakte zich gewoon zorgen om haar. Hij wilde haar eigenlijk niet dwingen. Kort keek ze naar hem, bewoog haar lippen van elkaar om iets te zeggen, maar haar woorden slikte ze weer in. Ze had er ook eigenlijk helemaal geen zin meer in om het erover te hebben. Toch kwam ze overeind, mompelde een slaap lekker waarnaar ze weg liep van hem. Ze pakte haar deken en zocht een plekje om te gaan liggen. Haar vermoeide ogen sloot ze, haar hoofd voelde alsof die zou ontploffen, van al die informatie, al de gebeurtenissen van de afgelopen twee dagen. Het piekeren ging weer van start, zoals bijna iedere avond wel. Ondanks dat viel ze nog enigszins snel in slaap, ze was dan ook gesloopt.
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xAnouk op 18/1/2015, 21:37

Roy Nirash

Hij slikte even toen ze nog wat tegen hem mompelde. "Slaap lekker, Ebony... tot morgen..." Fluisterde hij zachtjes tegen haar. Het zat hem echt niet lekker dat hij zo'n reactie bij haar teweeg had gebracht. Hij wilde niet graag mensen pijn doen en vooral niet zo. Hij staarde even naar haar toen ze ging slapen, na een tijdje viel ze in slaap zag hij, haar ademhaling werd rustiger en hij glimlachte een beetje. Het welpje naast hem geeuwde even en hij klopte zachtjes op zijn kopje.
"Kom, vriendje..." Mompelde hij. Hij pakte het dier op en kroop ook onder de dekens met het dier een beetje tegen zich aan. Hij sliep al heel erg gauw in.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20236
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 18/1/2015, 21:49

Ebony Blake

De volgende morgen werd ze vroeg wakker. Slaperig kwam ze overeind. De meesten sliepen nog wat er voor zorgde dat er een rustige en serene sfeer hing. Ze wreef met haar handpalmen in haar gezicht en bekeek haar omgeving even. Voorzichtig kwam ze overeind, vouwde haar deken op en ontweek stilletjes alle lichamen. Ze liep de hut uit en ademde de frisse lucht in. Het was nog vroeg, de zon kwam voorzichtig op wat een prachtige gele, oranje gloed gaf. Er hing een lage mist wat een mysterieuze setting gaf. Diep ademde ze in en glimlachte zwakjes. Hoe je het ook wend of keert, het was een prachtig gezicht. Ondanks dat ze zelf zo vroeg wakker was geworden voelde ze zich nog steeds hartstikke moe, maar vooral heel zwak, precies zoals Roy al had voorspeld. Maar Ebony was Ebony niet als ze daar aan toe zou geven, daar was ze te koppig voor. Stilletjes bekeek ze het prachtige uitzicht.
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xAnouk op 18/1/2015, 21:57

Roy Nirash

Na een tijdje merkte hij dat het welpje weg was gekropen bij hem vandaan. Hij opende heel even zijn ogen en trok het beestje weer tegen hem aan, zo sliep hij nog even verder tot hij merkte dat het ochtend was geworden. Hij kreunde zacht en kwam moeizaam overeind. Zijn spieren deden pijn en zijn borst voelde compleet beurs... het was niet echt heel erg fijn. Het welpje klaagde wat, hij keek eerst even om zich heen, maar meer dan de helft sliep nog. Hij nam het kleine beestje mee naar de voorkant van de hut, daar zag hij meteen Ebony.
"Hé.." Mompelde hij zachtjes tegen haar. Hij zette de welp op de grond neer en ging er zelf bij zitten. Hij pakte wat botjes waar nog wat vlees aan zat en begon er mee te spelen met de welp. Er kwam een glimlach rond zijn lippen te staan en de kinderen die al wakker waren, keken vrolijk toe naar het beestje. Hij zorgde wel voor een hoop vrolijkheid en dat was goed... dat hadden ze ook nodig.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20236
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 18/1/2015, 22:13

Ebony Blake

Direct keek ze opzij toen ze een stem naast zich hoorde, het was Roy. 'Hee.' Zei ze met een glimlach. Roy zette de welp op de grond en ging er bij zitten. Ebony ging er ook bij zitten en ging met haar vingers door het gras wat een beetje nat was van de dauw. Glimlachend keek ze toe hoe Roy speelde met de welp, wat kinderen waren erbij gekomen en keken toe. Haar armen sloeg ze rond haar buik, het was nog niet bepaald lekker warm. Juist omdat ze zich ook niet topfit voelde had ze het al helemaal snel koud. 'En heeft ie zich een beetje gedragen vannacht? Heb je goed kunnen slapen?' Vroeg ze geïnteresseerd aan Roy. Je zag het aan haar dat ze moe was, ze was bleek voor haar doen. Haar blik gleed weer naar de zonsopgang, ze vond het echt prachtig.
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xAnouk op 18/1/2015, 22:20

Roy Nirash

Ze zei hem ook gedag en kwam erbij zitten, hij liet het welpje nu wat eten, het had overduidelijk honger en at maar al te graag van het vlees wat hij kreeg. Het was niet veel, maar Roy geloofde ook echt niet dat hij heel erg veel nodig had... bovendien gingen de mensen voor. Hij keek nu even naar Ebony, ze zag er slecht uit... hij zei er niets over, waarschijnlijk wilde ze het toch niet horen en hij wilde niet dat het zo zou zijn als de dag ervoor, dat vond hij het niet waard. Ze zou er zelf wel achter komen.
Ze vroeg of het welpje zich gedragen had en of hij goed geslapen had, hij knikte eerst alleen even.
"Ja, ik was hem op een gegeven moment kwijt, maar had hem gelukkig weer snel te pakken." Glimlachte hij. "Ik sliep heerlijk, en jij?" Vroeg hij aan haar.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20236
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 18/1/2015, 23:20

Ebony Blake

In eerste instantie knikte hij maar wat, maar uiteindelijk gaf hij echt antwoord. Hij was hem op een gegeven moment kwijt geraakt, maar had hem gelukkig snel weer te pakken gehad. 'Dus jij was er even snel vandoor geraakt.' Zei Ebony kinderlijk tegen het kleine beestje en kroelde door zijn zachte vacht. Roy vroeg aan haar of ze ook heerlijk geslapen had en wat nonchalant gaf ze antwoord. 'Prima.' Een ontsnapte bruine pluk stopte ze achter haar oor. Wat had ze zin in een warm bad. Heerlijk ontspannen in het warme water. Alhoewel, nu was ze ook wel tevreden met überhaupt water om zich goed te kunnen wassen. Ze voelde zich best wel smerig. De kleine Lynn kwam naar buiten gelopen en wreef in haar slaperige oogjes, gespannen keek ze rond en haalde opgelucht adem toen ze hen ontdekte. Op bijzondere wijze kreeg ze spontaan energie en rende op hen af. Ze plofte wat lomp op Ebony's schoot. 'Oe, doe je wel voorzichtig met me.' Was Ebony's eerste reactie, wat geschrokken omdat het wat onverwachts was. Daarnaast voelde ze zich helaas niet op en top. 'Maar goedemorgen schone slaapster.' Voegde ze er met een glimlach aan toe. Lynn keek haar grijnzend aan. 'En wat gaan we vandaag doen?' Vroeg ze vrolijk en opgewekt, ze was nog net niet aan het stuiteren.
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xAnouk op 19/1/2015, 12:02

Roy Nirash

Ebony speelde even met het welpje en kroelde door zijn vacht. "Heb je al een naam voor hem?" Vroeg Roy zich nu af en hij keek haar eventjes aan, op zijn vraag of ze ook lekker had geslapen antwoordde ze wat nonchalant, hij kon het niet laten om daardoor even kort te grijnzen.
Hij keek toe hoe Lynn op hun af kwam gerend en op schoot bij Ebony plofte, hij grijnsde hierdoor nog breder en schudde zijn hoofd even. Het meisje vroeg wat ze vandaag gingen doen.
"Ja, Ebony, wat gaan we vandaag doen?" Vroeg hij plagend en wat kinderachtig aan haar.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20236
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 19/1/2015, 12:22

Ebony Blake

'Eigenlijk..' Begon ze omdat Roy aan haar vroeg of ze al een naam had voor de welp. 'heb ik er nog niet helemaal over na gedacht, dus nee.' Gaf ze eerlijk toe. 'Maar ik ben slecht in namen, laat iemand anders maar verzinnen.' Roy moest grijnzen toen ze antwoord gaf op de vraag of ze ook goed geslapen had. 'Wat is er? Waarom grijns je nou weer, ik ga toch gewoon antwoord?' Vroeg ze hem nieuwsgierig. 'Wil je mijn haren weer vlechten?' Vroeg Lynn zoetig aan Ebony. Automatisch moest ze even grijnzen en knikte vervolgens. 'Ja dat wil ik.' Antwoordde Ebony en gelijk ging Lynn klaarzitten. Ze begon de vlecht die ze gisteren gemaakt had los te maken. Plagend vroeg Roy wat ze vandaag gingen doen. 'Wat we vandaag gaan doen..' Herhaalde ze terwijl ze met haar vingers door Lynn haar haren gleed en het opnieuw begon te vlechten, ditmaal een visgraatvlecht. 'Heb ik geen idee van. ' Was haar veilige en simpele antwoord. 'Ik ben niet de expert. ' Plaagde ze Roy terug met een knipoog en grijnsde even. De vlecht bond ze af met een elastiekje. 'Zo klaar.' Zei ze tegen Lynn.
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xAnouk op 19/1/2015, 12:39

Roy Nirash

Ze had er nog helemaal niet over nagedacht én ze was ook nog eens slecht in namen, daardoor schudde hij zijn hoofd even. "Slap excuus." Plaagde hij haar weer vrolijk. "Laten we hem Rakker noemen!" Riep een van de kleine kinderen uit en de jongen keek naar Roy die weer breed glimlachte door het enthousiasme van de kinderen, ze vonden Rakker allemaal een leuke naam voor het leeuwtje.
"Goed dan, hij gaat Rakker heten." Knikte Roy nu vrolijk. Ebony vroeg hem waarom hij grijnsde.
"Omdat je eigenwijs bent, alweer." Gaf hij als antwoord op haar. Hij pakte het welpje op omdat het steeds verder op ontdekkingstocht ging en Ebony dacht na over wat ze die dag konden doen, maar zij was niet de expert.
"Ja, zo kan ik het ook." Hij schudde zijn hoofd even. "Lekker veilig." Lachte hij. Hij kreeg een knipoog van haar en dat liet hem glimlachen.
"We gaan een hok maken voor dit monster." Hij hield de welp even in de lucht. "Ik wil dat er dit keer een andere groep meegaat met Dany om te leren welke vruchten te eten zijn en welke niet. Een paar mensen kunnen de gedroogde vachten schoon schrobben, er hangen er nu genoeg en dan kunnen we tenminste lekker zacht liggen. Ik wil weer dat er een groepje gaat jagen, maar dit keer op kleine dieren, stelletje opscheppers." Plaagde hij de jongens die waren gaan jagen. Ze lachten allemaal nog maar wat zwakjes, hun gedachten waren waarschijnlijk bij de drie die overleden waren. Roy slikte daardoor even.
"Anders blijven jullie vandaag maar hier..." Sprak hij zachter, de jongens knikten langzaam.
"Ik wil kijken of ik elektriciteit kan krijgen hier met de generator van de raket. Daar kan ik ook wel een paar sterke handen bij gebruiken." Glimlachte hij nu, het leek ze zichtbaar een veel beter idee.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20236
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 19/1/2015, 13:35

Ebony Blake

Plagend zei Roy dat het een slap excuus was. Koppig schudde ze haar hoofd. 'Echt niet. ' Een van de jonge kinderen kwam met de naam Rakker, daarmee werd de welp omgetoverd tot Rakker. Roy moest grijnzen omdat ze naar zijn woorden weer eigenwijs deed. 'Nee hoor.' Ontkende ze het nuchter. Ondertussen haalde ze haar eigen haren ook uit de vlecht en bond ze het vluchtig in een simpele hoge staart. Ze grijnsde even toen hij zei dat het een veilige keuze was. 'Soms moet je ook gewoon niet te moeilijk doen.' Voegde ze er met een grinnik aan toe. Vandaag zouden ze een hok gaan maken voor Rakker. Daarnaast zou er een andere groep met Dany meegaan om te leren welke vruchten eetbaar waren en welke niet. Zo ratelde hij nog wat dingen op die gedaan moesten worden. Gelijk wilde ze er tegen in gaan toen hij over het jagen begon, maar al snel werd er anders besloten. 'Kan het überhaupt vandaag niet overgeslagen worden, ik bedoel er is gisteren voldoende gevangen toch?' Opperde ze, haar stem klonk wat zachtjes. Haar blik viel even op Finn, die gelukkig gister ongedeerd was terug gekeerd. Maar toch vond ze het geen strak plan als hij weer zou gaan. Hij mocht dan wel een sterke en grote jongeman zijn geworden, maar het grootste deel van zijn leven had hij geïsoleerd geleefd. Allemaal waren ze onervaren in het vangen van dieren, maar de meeste van hen hadden toch het een en ander op de Ark geleerd en konden dit toch toepassen hier. En Finn, ja haar moeder had haar best gedaan, maar hij miste toch hoe dan ook een stukje. Vooral toen ze natuurlijk de jeugdgevangenis in moesten... Ze slikte even bij de gedachten. Ze was even helemaal van de wereld geraakt met haar gedachten dus knipperde ze even met haar ogen en kwam weer tot het hier en nu. Zij was van mening dat toch wel de meer ervarende mensen op jacht moesten gaan. Personen die in ieder geval wat meer getraind waren in het het zichzelf verdedigen. 'Ik ga wel.' Zei Ebony uit het niets, doelend op het jagen. Vanaf jongs af aan had ze veel getraind, ze had toen ze jonger was net als haar vader bij de bewaking van de Ark willen werken. Echter veranderde alles en verafschuwde ze het nu, ze had alles ver weg in een gesloten kluis gestopt. Maar ze wist wat ze kon en dat ze er hoe dan ook goed in was. Ook al wilde ze er nooit meer bezig zijn, ze wist dat ze dingen die ze toen geleerd heeft hen nu van pas kon komen. Ze wist niet precies hoe ze het beste kon jagen, maar ze was snel en behendig, kon goed met wapens overweg en kon zichzelf goed verdedigen. Het werd tijd dat ze er gebruik van ging maken hier.
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xAnouk op 19/1/2015, 14:26

Roy Nirash

Ebony vroeg of het jagen vandaag niet Überhaupt over kon worden geslagen en hij knikte daardoor.
"Ja, dat kan wel, geen probleem." Sprak hij nu. Hij vroeg een paar jongens eerst om een hok voor Rakker te maken, die begonnen gestaag aan het werk te gaan. Hij nam het beestje in zijn armen en liet alle kinderen hem voorzichtig aaien, hij legde uit wat voor dier het was en dat hij niets deed, maar dat ze wel lief voor hem moesten zijn, want dan zou hij ook lief voor hun zijn.
Ineens hoorde hij Ebony wat zeggen, hij keek haar wat verward aan. Waar ging ze wel naartoe? Later begon het hem te dagen.
"We slaan het vandaag gewoon over, maar weet je wel zeker dat je het wilt doen? Als je al bang bent voor een onschuldig spinnetje..." Plaagde hij haar wat.
"Ik heb liever dat je vandaag mee gaat met het zoeken naar eetbare vruchten, kun je ook wat eten." Zei hij zachter tegen haar.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20236
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 19/1/2015, 14:36

Ebony Blake

Het jagen kon inderdaad wel overgeslagen worden vandaag. Gestaag ging iedereen weer aan het werk, het was prettig dat iedereen zijn best deed. Nog wel, ze was benieuwd hoelang het ging duren totdat iemand er tegen in zou gaan. Waarschijnlijk als de angst wat meer zou afnemen. Plagend vroeg hij aan haar of ze het zeker wist, omdat ze al bang was voor een onschuldig spinnetje. In eerste instantie keek ze wat beledigd, maar besefte al snel dat ze het niet zo zwaar moest opvatten. 'Ssst, niet zo hard.' Zei ze iets wat lacherig en hield haar vinger voor haar mond. 'Straks denkt iedereen wat voor watje is dat.' Zei ze met een grinnik. 'Nee, maar serieus het is niet dat ik er gillend voor weg ren. Ik zou het wel overleven.' Overtuigde ze hem daarna een stuk serieuzer. Hij had liever dat ze vandaag mee zou gaan zoeken naar eetbare vruchten, dan kon ze gelijk wat eten. Eventjes zuchtte ze. 'Dat komt straks wel.' Mompelde ze, doelend op het eten. 'Maar prima, ik ga wel met ze mee.' Voegde ze er aan toe terwijl ze keek naar het groepje die zich klaarmaakte om te gaan.
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xAnouk op 20/1/2015, 22:47

Roy Nirash

"Ga maar gauw, voor ze zonder je vertrekken." Glimlachte hij Ebony toe en hij knikte naar de mensen die zich aan het klaar maken waren, ze hadden manden van riet gemaakt die ze met zich mee droegen. Het hok voor Rakker was inmiddels gereed gemaakt en hij zette het beestje erin, de welp snuffelde aan alle kanten en hij grijnsde even om hem zo te zien. Hij gaf hem nog iets te eten voor hij zich weer naar de kinderen keerde.
Er was nog een grote groep jongens en een groep kleintjes over.
"Ik heb een ideetje, als jullie nu allemaal mooie bordjes gaan maken, eentje voor Rakker en verder nog verschillende bordjes met daarop 'ga weg' 'wegwezen' en nog meer van dat soort dingetjes erop? Goed?" Vroeg hij ze. Ze knikten enthousiast, daarna nam hij een groepje jongens mee naar de raket, hij zou eens kijken of hij het voor elkaar kreeg om stroom rond het kamp te laten stromen zodat ze hun vijanden buiten hielden.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20236
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 20/1/2015, 23:18

Ebony Blake

Gelukkig was ze net op tijd, ze waren nog niet vertrokken. 'Ik ga met jullie mee.' Vertelde ze het meisje Dany die de groep leidde voordat ze vertrokken. Rustig liep ze met de groep mee, achteraan, terwijl ze de omgeving aandachtig in zich op nam. Op verschillende plekken stopte ze en Dany vertelde dan wat over de vrucht die ze vonden waarnaar ze er wat van plukten. Ze had er echt verstand van, dat was wel duidelijk. Ondertussen waren ze op een plek aangekomen waar de vruchten verspreid hingen, echter werd Ebony's aandacht getrokken door een meertje. Nieuwsgierig liep ze er naar toe, het water was prachtig helder blauw. De zon liet het water schitteren. Ze zakte door haar knieën en ging met haar handen door het koele water, een tevreden zucht ontsnapte tussen haar lippen vandaan. Met tegenzin kwam ze terug overeind en ging terug verder met het zoeken van de vruchten die Dany had aangewezen. 'Is deze ook goed? Hij lijkt me wat donkerder, ik twijfel erover?' Hoorde ze het meisje vragen die iets verderop van haar stond. Voordat ze ook maar opzij had kunnen kijken hoorde ze een angstige gil. Met grote ogen keek ze naar de enorme zwerm bijen die om het meisje heen hing. Tenminste het leek op bijen, maar een duidelijk veel agressievere variant. Een deel van de zwerm viel het meisje aan terwijl de rest op de anderen afstoof. 'Het water in, nu!' Riep Ebony tegen de anderen. Er ontstond namelijk een enorm paniek, ze gilden en renden door elkaar, om te ontkomen van de bijen. De meesten wisten snel het water in te duiken en daardoor te ontkomen aan de bijen. Het meisje daar in tegen, haar lichaam leek bijna wel bedolven onder de bijen, ze was dan ook op de grond gevallen. Ebony rende op haar af en trok haar overeind. 'Houd vol.' Sprak ze het met meisje moed in terwijl ze haar half slepend en dragend naar het water bracht. De bijen vestigde zich nu ook op haar, voornamelijk haar armen. Haar kaken klemden ze stevig op elkaar en snel wist ze het water te bereiken. Snel trok ze haar het water in, maar bleef haar stevig vasthouden om haar bovenwater te houden. Het lichaam van het meisje voelde zwak, haar ademhaling was zwaar. Dit waren geen normale bijen, maar al helemaal geen normale steken. Grote rode bulten werden direct zichtbaar op haar hele lichaam. Haar gezicht, nek, armen.. Overal hadden ze haar geprikt. 'Verdomme.' Vloekte Ebony uit frustratie. 'Hou alsjeblieft vol, we gaan je zo snel mogelijk terug brengen.' Sprak ze bemoedigend en keek daarna de groep rond. 'Is iedereen voor de rest in orde?' Was haar volgende vraag en ze kreeg wat aarzelende knikken. Verder hadden de meeste een paar steken, maar waren voornamelijk heel erg geschrokken. Eenmaal in het water waren de bijen natuurlijk weg gevlogen en nu leken ze nergens meer te zijn. Voor de zekerheid bleven de jongeren toch even wachten voordat ze uit het water gingen. Waarschijnlijk had ze met het plukken van de vrucht de bijen  wakker gemaakt. Konden ze überhaupt bijen genoemd worden? Die beesten waren gewoon moordlustig. Wanneer de kust veilig leek keerden ze gelijk terug naar het kamp. Ebony tilde het meisje samen met een ander terug naar het kamp. Haar armen voelden ze al lichtelijk jeuken, nu al, dat baarde haar zorgen, aangezien het meisje in kwestie helemaal onder zat. Al snel kwamen ze weer aan bij het kamp en ze legden het meisje direct in de hut terwijl iemand anders de anderen op de hoogte ging brengen. Geschokt keek Ebony naar het zwaar ademende jonge meisje, ze zag er echt verschrikkelijk uit, de bulten waren enorm. Het meisje was misschien een jaar of veertien... Haar hadden ze voornamelijk op haar armen te pakken gehad, toen ze het meisje naar het water sleurde. Die zaten er volledig onder, voor de rest had ze er drie in haar nek, maar daar bleef het gelukkig bij. 'Doe maar rustig, we zijn terug, we gaan je beter maken.' Sprak ze tegen het meisje terwijl ze haar hand zacht vast pakte. Haar ogen zaten zelfs dicht, alles was volledig verdikt.
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xAnouk op 21/1/2015, 12:44

Roy Nirash

Het kleine groepje waarmee hij samenwerkte, was behoorlijk vrolijk, ze gingen fluitend aan het werk nadat Roy had uitgelegd wat hij precies allemaal nodig had, zijn spieren waren wat stijf en de krassen op zijn borst deden zeer, maar dat weerhield hem nergens van. Hij haalde met twee anderen de grote generator uit de raket. Met een schroevendraaier in zijn hand begon hij te knutselen aan het ding, een paar keken nieuwsgierig toe, maar Roy had alleen maar oog voor het ding, als hij eenmaal bezig was, dan kon je zeggen of doen wat je wilde, Roy hoorde helemaal niets meer, hij was compleet in zijn werk gezogen. Hij maakte zonnenpanelen, tekende bouwplannen en dat terwijl het zweet over zijn voorhoofd heen liep. Hij vroeg aan vijf andere sterke jongens of ze alvast wilden beginnen met het maken van een hek om het kamp heen, het hoefde niet heel hoog te zijn, één meter, dat was hoog genoeg. Ze moesten de platen van de raket gebruiken die ze nu heel voorzichtig aan het ontmantelen waren. Die waren sterk, ondoorgrondelijk... hun enige zwakke plek zou de poort zijn, die open en dicht kon. Roy’s ogen twinkelden terwijl hij verder ging met al zijn bezigheden. Hij had niet eens in de gaten dat er steeds meer jongens op het kamp bleven steken omdat daar de vruchtenplukkers terug kwamen en iets verschrikkelijks hadden meegemaakt....
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20236
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 21/1/2015, 14:28

Ebony Blake

Van allerlei kanten kwamen mensen vandaan en keken geschokt naar het meisje. Ebony had haar los gelaten, doeken nat gemaakt en die op haar huid gelegd om het zo te verkoelen. 'Kijk niet, maar doe iets, please.' Klonk haar stem wanhopig, ze was echt ten einde raad. Er moest toch wel iemand aanwezig zijn die een beetje een medische achtergrond had, of er in ieder er wat verstand van had. Al wist ze überhaupt wat ze hier nog aan konden doen, die rot beesten hadden het arme meisje zo toegetakeld. De bulten leken alleen nog maar groter en roder te worden. Voorzichtig tilde ze het hoofd van het meisje op en gaf haar wat water. Haar huid gloeide, het zag er naar uit dat ze koorts kreeg. 'We vinden wel een manier.' Overtuigde ze haar, om zo toch hoop te houden. 'Het begint te jeuken, echt enorm. ' Bracht het meisje moeizaam eruit. 'Jaja, ik weet het..' Zuchtte ze, haar eigen armen begonnen ook al, ze kon zich niet voorstellen hoe verschrikkelijk het moest zijn bij haar. Ebony probeerde haar af te leiden door haar van alles te vertellen en wat dingen te vragen aan haar, tenminste in hoeverre het meisje antwoord kon geven. Haar naam was Emma en ze was inderdaad veertien jaar oud. Ondertussen maakte Ebony de doeken telkens nat. Ze had ondertussen te horen gekregen dat de jongen die aardig medisch geschoold was omdat zijn moeder arts was op de Ark op dit moment niet aanwezig was, maar ze gingen hem halen. Op dit moment durfde ze ook niet veel te doen, bang om het erger te maken. Het leek haar dat de angels er uit moesten, maar hoe had ze geen idee van. Ze had spijt dat ze zich nooit echt in de medische kant had geïnteresseerd.
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xAnouk op 23/1/2015, 20:41

Roy Nirash

Op een gegeven moment was hij helemaal alleen. Neuriënd ging hij door, niets in de gaten hebbend, normaal zouden de jongens hem beschermen, dat had hij ook gevraagd aan ze. Maar nu was er niemand meer en er kwam langzaam iets uit de bosjes geslopen.... Hij had niets door tot hij ineens een snuffelend geluid bij zijn oor hoorde, hij verstijfde en dacht razendsnel na, wat kon hij doen?
Hij had geen wapen, helemaal niets... heel voorzichtig keek hij in het rond, maar hij zag niemand. Het dier ging verder met snuffelen, zijn gezicht verbleekte, maar het dier bleef aardig terwijl hij zo doodstil zat. Het zweet drupte van zijn voorhoofd naar beneden. Hij voelde zijn hart in zijn keel kloppen, dit vond hij helemaal niets, hij kon zich op geen enkele manier b eschermen... Hij twijfelde of hij moest roepen, maar hij besloot om niets te doen, om stil te blijven zitten en te wachten tot het beest weg ging bij hem vandaan.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20236
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 23/1/2015, 21:44

Ebony Blake

Geen moment week ze van haar zijde af en eigenlijk leek het wat beter met het meisje te gaan, op haar raspende ademhaling na. Helaas mocht dit niet van lange duur zijn, uit het niets begon ze over te geven. Haar ademhaling werd steeds sneller en meer piepend. Met haar handen greep ze naar haar keel, aangevend dat ze geen lucht kreeg. De paniek en angst was duidelijk af te lezen van haar gezicht. De jongen die er het meeste verstand van had was net aankomen rennen, maar het was te laat, tevergeefs. Ondanks zijn pogingen was het meisje niet te redden, het was te laat. Ebony had tot het einde haar hand vastgehouden, die nu slap aanvoelde in de hare. De jongen sloot haar ogen... 'Verdomme, waar was je dan ook, misschien hadden we haar dan nog kunnen redden.' Reageerde ze in eerste instantie fel op hem, al wist ze diep van binnen dat dit niet fair was. 'Er was niets meer aan te doen, ze was er te ernstig aan toe.' Legde hij haar rustig uit maar Ebony schudde heftig haar hoofd. Zijn blik viel op de zwellingen op haar armen. 'Laat me..' Hij kon zijn woorden niet afmaken, Ebony was alweer opgestaan en legde een deken over het lichaam heen. 'Nee, laat me maar even.' Mompelde ze terwijl ze naar buiten liep, in een rap tempo. Eenmaal buiten voelde ze de tranen opkomen, haar ogen werden vochtig. 'Als ik er nu verdomme eerder bij was geweest...' Vloekte ze tegen zichzelf, ze nam het haar zelf echt kwalijk. Een traan ontsnapte uit haar ooghoek en zocht zich een weg naar beneden. Echter werd haar aandacht al snel op iets anders gevestigd. Ze was uit veiligheid in de richting van de raket gelopen om zo niet weer weg te dwalen in het bos, maar haar aandacht werd gevestigd op de persoon die daar zat. Niet alleen de persoon, maar het dier erbij, wat op de persoon afsloop. Haar ogen trok ze tot spleetjes en gespannen hield ze haar adem in, het was Roy. Hij zat daar alleen, doodstil. De woede voelde ze opkomen, enorme frustratie. Die rot beesten moesten opdonderen, laaiend klemde ze haar kaken op elkaar. In een fractie van een seconde greep ze het mes waar ze geen afstand meer van had gedaan en zonder enige twijfel gooide ze het soepel in de nek van het beest. Het beest viel met een doffe klap op de grond en begon wat te stuip trekken. Dit maakte haar pas echt koppig en boos, ze was het zat, zat hoe ze de één naar de ander verloren. Als die kant naar boven kwam was het een hele andere Ebony, dat bewees de worp met het mes al. Ze had geen moment getwijfeld, gelukkig, maar ze wist dan ook dat ze het dier kon raken. Met grote stappen liep ze op hem af, zette haar been op zijn schouder en trok het mes uit zijn nek. 'Rot beesten.' Gromde ze.
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xAnouk op 23/1/2015, 21:53

Roy Nirash

Ineens viel het dier achterover, hij was met stomheid geslagen en wilde het in eerste instantie niet geloven, tot Ebony op hem af kwam. Hij haalde diep adem en wreef over zijn gezicht heen, zijn spieren stonden stijf van de spanning. Ze gromde wat terwijl ze het mes weer uit de nek van het beest trok.
"Ach, weer vers vlees voor vanavond." Sprak hij, terwijl hij even zijn schouders ophaalde. Het was een soort beer, maar hij had meerdere benen en een ander soort vacht. Hij keek even naar Ebony.
"Wat is er met jou gebeurd?" vroeg hij haar zacht en hij keek naar de bulten op haar arm. "Dat ziet er nogal ernstig uit..." Mompelde hij zacht.
avatar
xAnouk

Aantal berichten : 20236
Registratiedatum : 22-10-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van xWildrose op 23/1/2015, 22:06

Ebony Blake

Simpel sprak Roy er iets over dat ze vers vlees hadden voor vanavond. 'Nou ik heb liever dat die rot beesten hier ver uit onze buurt blijven. ' Zuchtte ze terwijl haar blik op het dier bleef hangen. Het dier was dood, er was niets gebeurd waardoor de spanning die haar net op de been hield wegebde. Traag draaide ze haar gezicht naar hem toe toen hij vroeg wat er met haar gebeurd was. 'Ooh, uuh.' Begon ze stamelend en ze keek even naar de bulten op haar arm, de jeuk nam nog steeds toe. 'We hadden niet zo geluk met het plukken van de vruchten.' Haar stem was niets meer dan een fluistering. Opnieuw voelde ze de tranen opkomen, maar ze probeerde het tegen te houden. Voor haar gevoel had ze gewoon te laat ingegrepen, ze had Emma eerder kunnen pakken, dan was ze niet zo toegetakeld geweest en had ze het kunnen redden. De mouwen van haar vest trok ze over de bulten heen, om ze te verbergen. 'Maar goed, hoe gaat het hier?' Vroeg ze zacht terwijl ze naar de generator keek, duidelijk er overheen pratend.
avatar
xWildrose

Aantal berichten : 922
Registratiedatum : 26-11-13

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Re: The 100. Survival isn’t who you are, it’s who you become.

Bericht van Gesponsorde inhoud


Gesponsorde inhoud


Terug naar boven Go down

Pagina 6 van 27 Vorige  1 ... 5, 6, 7 ... 16 ... 27  Volgende

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven

- Soortgelijke onderwerpen

 
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum